«Έπαθα ένα μικρό σοκ όταν μετά από χρόνια ξαναεπισκέφθηκα την Ακρόπολη και τον Παρθενώνα. Το τσιμέντωμα που είδα ήταν μαχαιριά στην ψυχή μου. Αγνό, γκρίζο, αφράτο τσιμέντο είχε σκεπάσει το καρστικό τοπίο πάνω στο οποίο εδράζονται όλα τα μνημεία του λόφου. Δεν ξέρω αν έγινε για τη διευκόλυνση των επισκεπτών και κυρίως των ΑΜΕΑ, αλλά θεωρώ ότι τόσο πολύ ήταν αχρείαστο. Το τσιμέντο είναι ένα ουδέτερο υλικό αλλά δυστυχώς είναι κάτι μη αντιστρεπτό. Η εφαρμογή του έχει ήδη δημιουργήσει μη αντιστρεπτές συνέπειες στο καρστ όσον αφορά την εικόνα του γεώτοπου, το βαθμό κατείσδυσης των ομβρίων υδάτων και κυρίως στα σημάδια που θα αφήσει στον όμορφο ανωκρητιδικό ασβεστόλιθο των Αθηνών. Μάλιστα μου έκανε εντύπωση η πινακίδα που έγραφε “Μη εγγιζετε!”. Αφού μου πήρε λίγο να καταλάβω τα ελληνικά της, ύστερα αναρωτήθηκα πόσο περισσότερο κακό θα κάνω αν τα εγγίξω; Πόσο μάλλον όταν οι ίδιες οι ακαλαίσθητες ενημερωτικές πινακίδες του μνημείου αναφέρουν ότι η μεγαλύτερη ζημιά δεν έγινε από τις βόμβες του Μοροζίνη και τους χριστιανούς μοναχούς που διέλυαν τα γλυπτά του, αλλά από αυτούς που πήγαν να το συντηρήσουν και αναστηλώσουν το 1900. Με ανακουφίζει το γεγονός ότι το σύμβολο του ελληνικού πολιτισμού είναι κάτι πολύ περισσότερο από τα μάρμαρα που κακία σκουριά δεν πιάνουν. Οι φιλοσοφικές ιδέες και οι αξίες που υπάρχουν πίσω από αυτά τα μάρμαρα και τους ασβεστόλιθους, οι αγώνες για την ελευθερία του ανθρώπου δύσκολα θα τσιμεντωθούν και δύσκολα θα τεμαχιστούν από τον οποιοδήποτε Έλγιν» ανέφερε ο κ. Μάρκος Βαξεβανόπουλος.
