«Κανείς στον Βόλο, ούτε η Περιφέρεια, μπορεί να εντοπίσει την πηγή της δυσοσμίας». Ο τίτλος της ντόπιας εφημερίδας σχολιάζει την – δηλωμένη από τον Περιφερειάρχη Θεσσαλίας – ανικανότητα του κράτους/δήμου/περιφέρειας να εντοπίσει την τοξική ή μολυσματική πηγή (“καμμένα”, “κόπρανα”, “καύσιμα”, “κουμπάροι”, “κόμματα”, “κουλτούρα”, “κερδοσκοπία”… κάτι απο “κ” πάντως… Το γράμμα “Κ” ερευνάται από το Υπουργείο για τυχόν ευθύνες…) επαναλαμβανόμενης δυσοσμίας στη Μητροπολιτική περιοχή του Βόλου. “Δεν έχουμε χρήματα για εξειδικευμένες μύτες, ανθρώπινες ή τεχνολογικές…” ουσιαστικά (δεν) είπε ο κος Περιφερειάρχης “… και ο Ζαν Μπατίστ Γκρενούιγ* για τη μίσθωση της μύτης του ζήτησε για αντάλλαγμα 12 ενήλικες όμορφες παρθένες που – όσο και να το ψάξαμε – αδυνατούμε να βρούμε στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια… Η συνεργασία μας δεν ευόδωσε”… Κι εκεί που τα πράγματα δεν μπορούσαν να γίνουν χειρότερα διάφορες νοσηρές φήμες άρχισαν να κυκλοφορούν από εκκλησιαστικές και αντιπολιτευτικές πηγές ότι η δυσωδία είναι “πνευματική”, σχεδόν μεταφυσική, γι αυτό και η σατανική πηγή της δεν ανιχνεύεται με τα περιορισμένα αισθητήριά μας ή την επιστήμη μας. Άμεσα, scouters πρωτόγονων θεραπευτών επιστρατεύτηκαν ανάμεσα στους Θεσσαλούς ιθαγενείς δημόσιους αξιωματούχους με την μυστική αποστολή να μεταφέρουν αφρικανούς σαμάνους στη περιοχή μας ώστε να διελευκανθεί κι εξαγνιστεί το βρωμερό μυστήριο του ιερού μας βιομηχανότοπου. Σε δικαιολογημένη επερώτηση ντόπιου μητροπολίτη “γιατί οι δικοί μας σαμάνοι δεν προτιμήθηκαν για τις σωτήριες δεήσεις και τους εξορκισμούς των μιασματικών πνευμάτων…;” η απάντηση των ιθαγενών πολιτικών αρχών ήταν ρεαλιστικότατα Ελληνική: “η απόφαση πάρθηκε ‘Αλλού'”… (αποδεικνύοντας ότι πραγματικά υπάρχουν Τερατώδεις Δυνάμεις έξω από τον μικροβιόκοσμό μας …). Σαν από θαύμα όμως… (οι ψυχίατροι το είπαν “ψύχωση αντιδραστικού σχηματισμού”…) στους Ελεύθερους Αποκλεισμένους του Βόλου έγινε παραδόξως κατανοητό (συμβαίνει σε συνθήκες ακραίου στρες κι απελπισίας κυρίως με “τριπάκια” χημικής προέλευσης…) ότι, παρά την οποιαδήποτε εξάπλωση της επιδημικής δυσωδίας (και των συγγενών της θυμάτων…) αυτή η “βρώμικη” ιστορία θα έχει … αίσιο τέλος! Αλληλούια! Όντως η ψυχο-ιστορική μας εμπειρία δείχνει ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο κοινωνικοπολιτικής Αμνησίας σε περιπτώσεις (εθνικών ή ντόπιων) καταστροφών… Οπότε… (Τσιν-τσιν!) Ζήτω η Άνοια! Viva la Dementia» καυτηρίαζε ο συμπολίτης ψυχολόγος, κ. Μάνος Ζαχαριουδάκης.
