«Η σιωπή για την απόπειρα δολοφονίας του Στέφανου Χίου και η σκόπιμη υποβάθμιση αυτής της σοκαριστικής είδησης αποτελούν ντροπή για την Ελλάδα (και για κάθε ευνομούμενη χώρα). Η ευαισθησία δεν μπορεί να εκδηλώνεται α λα καρτ. Κάθε πολίτης που πέφτει θύμα τέτοιων επιθέσεων πρέπει να έχει την απόλυτη στήριξη ολόκληρης της κοινωνίας, χωρίς αστερίσκους και συμψηφισμούς. Στην Ελλάδα (υποτίθεται ότι) υπάρχουν νόμοι και αρμόδιες αρχές. Αυτές ορίζουν τους κανόνες ή τις ποινές για όσους τους παραβιάζουν. Όσοι διαφωνούν με τον Στέφανο Χίο και τις μεθόδους του, αντί να δικαιώνουν εγκληματίες, μπορούν να απευθυνθούν στους αρμοδίους αναζητώντας εκεί τις πιθανές ευθύνες. Επίσης όποιος έχει διαφορές μαζί του ή θίγεται από όσα γράφει μπορεί να προσφύγει στα δικαστήρια. Έτσι λύνονται αυτά τα θέματα στις σοβαρές και δημοκρατικές χώρες. Από τη στιγμή που η Πολιτεία και η Δικαιοσύνη επιτρέπουν την κυκλοφορία της εφημερίδας «Μακελειό», ο Στέφανος Χίος θεωρείται άνθρωπος του Τύπου και της ενημέρωσης. Υπό αυτό το πρίσμα θα πρέπει να κριθεί η απόπειρα δολοφονίας του. Είναι απαράδεκτο και μικρόψυχο κόμματα και ΕΣΗΕΑ να μην εκδίδουν ούτε μια ανακοίνωση καταδίκης. Η ανθρωπιά μπαίνει άραγε στο ζύγι; Έχει χρώματα ή ιδεολογία; Αν δεν υπάρχει η ίδια αντιμετώπιση (και αντίδραση) για όλους, αυτό συνιστά ρατσισμό! Πόσο οξύμωρο.. Αν γίνουμε ανεκτικοί σε φαινόμενα Κολομβίας επειδή δεν μας αρέσουν όσα υποστηρίζει το παραλίγο θύμα τότε θα βουλιάξουμε ακόμα βαθύτερα στον βούρκο. Εμπρός, λοιπόν! Το επόμενο βήμα είναι να νομιμοποιήσουμε την αυτοδικία και να επαναφέρουμε τη θανατική ποινή. Αυτό το παράδειγμα θέλει να δώσει ο πολιτικός και δημοσιογραφικός κόσμος;» επισημαίνει ο συμπολίτης δημοσιογράφος, κ. Δημήτρης Ριζούλης.
