«Μια μέρα να ζήσει κάποιος τη λειτουργία του δημοσίου από μέσα καταλαβαίνει ότι πάρα πολλά πράγματα χρειάζονται θεσμικές παρεμβάσεις με διάρκεια και συνέχεια για να επιλυθούν. Λύσεις που υπερβαίνουν τον εκλογικό κύκλο. Άρα χρειάζονται συναινετική προσέγγιση. Η ειλικρινής αναζήτηση συναινετικών λύσεων δεν είναι πια ευχολόγιο, δεν είναι ουτοπία, είναι ανάγκη στην Ελλάδα σε βασικά θέματα.
Μεταξύ αυτών και η σοβαρή οργάνωση πολιτικής προστασίας στη χώρα. Μια οποιαδήποτε κυβέρνηση στην Ελλάδα έχει ένα και μοναδικό, «χρυσό» παράθυρο ευκαιρίας για να επιτύχει συναίνεση – κι αυτό είναι στην αρχή της θητείας της. Όταν έχει μιλήσει η κάλπη και κανείς δεν μπορεί να την κατηγορήσει ότι ζητάει συνενοχή σε πολιτικές αποτυχίες της και όχι συναίνεση. Το timing στη συναίνεση είναι κομβικό. Όπως και το να εκδηλωθεί η πρωτοβουλία από αυτόν που παίρνει την εντολή να ηγηθεί. Το πρόβλημα φυσικά είναι ότι στην αρχή της θητείας της μια κυβέρνηση αισθάνεται ελάχιστα την ανάγκη να συνεννοηθεί με τον οποιονδήποτε.
Αισθάνεται πανίσχυρη. Αδυνατεί να αντιληφθεί πόσο ανίσχυρη είναι μόνη – χωρίς θεσμικές και συναινετικές προσεγγίσεις – μπροστά σε συγκεκριμένα προβλήματα. Το ανακαλύπτει στην πράξη. Δυστυχώς κι εμείς μαζί της. Νομίζει για παράδειγμα ότι η πολιτική προστασία από φυσικά φαινόμενα είναι υπόθεση ενός ατόμου που «χτυπάει το χέρι στο τραπέζι». Ή αρκεί να μαζέψουμε 2-3 υπηρεσίες μαζί σε ένα νέο υπουργείο, να βάλουμε έναν βαρύγδουπο τίτλο στη μαρκίζα και τελειώσαμε. Η προστασία του πολίτη θέλει θεσμούς, διαδικασίες, τον πρώτο λόγο στην Αυτοδιοίκηση, και την Ελληνική Αστυνομία, την Πυροσβεστική, τον Στρατό (αλήθεια γιατί τον θυμόμαστε πάντα όταν έχει γίνει το κακό και όχι πριν;) να ξέρουν εκ των προτέρων τι και πότε πράττουν. Θέλει οργάνωση ψήγματα της οποίας έχουμε να δούμε από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ.
Και μάλλον έτσι θα ξαναδούμε. Κυβέρνηση η οποία, μεταξύ των άλλων, θα αναλάβει να αποκαταστήσει στην κοινή γνώμη την έννοια του «επιτελικού κράτους», που τόσο χρειαζόμαστε και τόσο διασύρεται. Μέχρι τότε δυστυχώς θα βλέπουμε για παράδειγμα να ισοπεδώνεται στην Μεσογείων ή στην Αττική Οδό κάθε ίχνος εμπιστοσύνης στις δυνατότητες διαχείρισης της πολιτείας. Και η εμπιστοσύνη όταν χαθεί, δεν αποκαθίσταται με διχίλιαρα» επισημαίνει ο κ. Γιώργος Πετρουλάκης, πολιτικός επιστήμονας – διεθνολόγος.
