«Στα κινήματα που στρέφονται ενάντια στους σχεδιασμούς της κυρίαρχης πολιτικής (όπως είναι αυτό ενάντια στην καύση σκουπιδιών) πρέπει να υπάρχουν αρχές και κριτήρια. Κοινός να ξέρουμε με ποιους είμαστε και με ποιους όχι. Στη βάση αυτών νομίζω πως θα έπρεπε εξ αρχής να γίνει κατανοητό πως υπάρχει ασυμβίβαστο στο ρόλο και την ιδιότητα ενός βιομηχάνου με την εμπλοκή του στο κίνημα. Από αυτή την άποψή ούτε μήνυμα με πολλούς αποδέκτες ήταν η υπογραφή του Λούλη, ούτε κύρος προσέδωσε στον αγώνα. Ακριβώς το αντίθετο. Η ενέργειά του (που μόνο εξωφρενικά αφελής μπορούν να πιστέψουν πως ήταν τυχαία…) στόχευε στην ποδηγέτηση και των εξοβελισμό του κινήματος ενάντια στην καύση. Άμεση παρέμβαση του επιχειρηματικού κόσμου σε έναν αυθεντικά λαϊκό αγώνα, που στόχο είχε να καταστήσει το κίνημα σε ακίνδυνο κατοικίδιο στις βίλες της ταξικής ειρήνης, που ως τέτοια έπρεπε να καταγγελθεί. Αυτά δεν τα γράφω με διάθεση νουθεσίας. Απλά θα ήταν ιδιαίτερα βοηθητικό αν έσβηναν οι αυταπάτες για “θεσμικές συμμαχίες”, για χειρισμούς που θα επηρεάσουν ανθρώπους του αντίπαλου στρατοπέδου, για δημοτικές πλειοψηφίες που θα μπλοκάρουν την καύση και να προσηλωθούμε στην οργάνωση του κόσμου της εργαζόμενης πλειοψηφίας που τελικά είναι ο μοναδικός θιγόμενος από αυτές τις μεθοδεύσεις. Να προσηλωθούμε σε μια κατεύθυνση κλιμάκωσης και σύγκρουσης με όλη την επιχειρηματική αλητεία που βλέπει την ύπαρξη ενός μεγάλου πολυεθνικού κολοσσού και την υλοποίηση των σχεδιασμών του ως ευκαιρία και εγγύηση για την προώθηση και των δικών της αντεργατικών μεθοδεύσεων» επισημαίνει ο κ. Στάθης Ντούρος, επικεφαλής του συνδυασμού της Αριστερής Παρέμβασης στη Θεσσαλία.
