«Ο δανεισμός των μαρμάρων σημαίνει αποδοχή της ιδιοκτησίας τους από την Μ. Βρετανία. Αποτελεί δικαίωση της αποικιοκρατικής τους ιστορίας και μια τεράστια υποχώρηση σε μια μάχη, που ξεκίνησε επίσημα το 1982 από την τότε Υπ. Πολιτισμού, Μελίνα Μερκούρη. Ο αγώνας για επιστροφή των μαρμάρων είχε πρωτίστως συμβολικό χαρακτήρα. Δεν έγινε ούτε για τα οικονομικά οφέλη, ούτε για να τοποθετηθούν ως εκθέματα σε ένα μουσείο για κάποιο περιορισμένο διάστημα. Η επιστροφή τους πρέπει να είναι μόνιμη, όχι επειδή μας ανήκουν ως ακίνητη ιδιοκτησία ή για να αυξηθούν τα κέρδη του Μουσείου της Ακρόπολης. Η επιστροφή τους οφείλει να είναι μόνιμη, διότι κάποια στιγμή πρέπει να εμπεδωθεί ότι κανείς αποικιοκράτης δεν δικαιούται να αποκτά δίχως συγκατάθεση την πολιτισμική κληρονομιά ενός λαού. Ο αμοιβαίος σεβασμός στην κουλτούρα του κάθε λαού αποτελεί βασική προϋπόθεση για την ειρηνική συνύπαρξη όλων μας και η αντιμετώπιση του πολιτισμού σαν εμπόρευμα μόνο αυτό δεν πετυχαίνει» σημειώνει η δημοτική σύμβουλος Βόλου, κ. Φωτεινή Κοκκινάκη.
