«Παγκόσμια Ημέρα φτώχειας… λέει. Ποιοι το διαβάζουν αυτό; Οι φτωχοί; Υπάρχουν φτωχοί; Εμείς είμαστε φτωχοί; Υπήρξαμε φτωχοί; Και τι σημαίνει φτώχεια; Ίσως φτώχεια να ναι το κρύο το χειμώνα. Ίσως να ναι το φθαρμένο ρούχο. Το τρύπιο παπούτσι. Ίσως να ναι η αίσθηση της πείνας. Της “πείνας”… Και πόσους πεινασμένους μετράει ο πολιτισμός μας σήμερα; Και είναι τα κριτήρια τόσο απλοϊκά; Έχω να φάω, αλλά δεν έχω χρήματα για γιατρούς, φροντιστήρια για το παιδί, έχω ανεξόφλητους λογαριασμούς, ζω με επιδόματα… Δεν ζω, ουσιαστικά…και νιώθω, όσο νιώθω ακόμη, πως ο φθόνος πονάει περισσότερο απ’ την πείνα! Και ουρλιάζει μέσα μου η ζούγκλα . Και ότι ανθρώπινο…χάνεται! Και για την “άλλη” φτώχεια”…ούτε λέξη! Εκείνη της ψυχής… Γιατί όπως έγραψε και ο σοφός… “Η φτώχεια είναι η χειρότερη μορφή βίας”» υποστηρίζει η συμπολίτισσα συγγραφέας, κ. Μαρία Ζαχαριά.
