«Όπως αναμενόταν η συρρίκνωση του ΑΕΠ του 2020, σε σπουδαίο βαθμό, οφείλεται (και) στην καθίζηση του εισερχόμενου τουρισμού και το γ τρίμηνο του έτους. Η ασθενική επίδοση των θερινών μηνών, είχε πολλαπλασιαστικές αρνητικές επιδράσεις στο σύνολο της οικονομίας. Η πανδημία, μεταξύ άλλων, ανέδειξε την ζωτική ανάγκη: διαφοροποίησης του ελληνικού εγχώριου εισοδήματος, ενίσχυσης της συμβολής της βιομηχανίας στον εγχώριο προϊόν, ενδυνάμωσης και επέκτασης των πολυδύναμων δραστηριοτήτων «Έρευνας & Ανάπτυξης» και την συνακόλουθη διασύνδεση τεχνολογίας και καινοτομίας με την παραγωγή, την ανάγκη για παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας κοκ. Η λογική της «τουριστικής μονοκαλλιέργειας» και ότι η «μόνη βαριά βιομηχανία της Ελλάδας (πρέπει να) είναι ο Τουρισμός», είναι επιζήμια. Πόσο μάλλον όταν ο τουριστικός κλάδος, τον οποίο πρέπει να ενισχύσουμε προφανώς, στερείται στιβαρών και μακρόπνοων παραγωγικών διασυνδέσεων με την υπόλοιπη ελληνική οικονομία, δεν εμφανίζει σημαντικές καθετοποιήσεις κλπ.» επισημαίνει ο συμπολίτης ιστορικός, κ. Χάρης Πουλάκης.
