«Στη πολιτική ακόμη και σήμερα κυριαρχεί η εντύπωση και το μικροκομμαιτκό συμφέρον. Οι συνεργασίες των πολιτικών δυνάμεων υπάρχουν ως ενδεχόμενο με όρους πολιτικής ψυχολογίας που φυσικά τις δυσκολεύουν. Ο λαϊκισμός και το κομματικό συμφέρον επικρατεί της λογικής, ενώ δείχνει ν’ απουσιάζει η πολιτική σοβαρότητα και η συναίσθηση της ιστορικής ευθύνης. Το συναίσθημα χρησιμοποιείται εντός των κομμάτων για την συντήρηση ή τη κατασκευή του πολιτικού εχθρού με τον οποίο δεν μπορείς να συνυπάρξεις. Η συνεργασία με εκείνον που μαθαίνεις να μισείς , είτε γιατί σε γκρέμισε από το θρόνο της εξουσίας -έστω και εάν χρησιμοποίησε το ψέμα και την αυταπάτη-, είτε γιατί είναι ο ιδεολογικός παραδοσιακά εχθρός με τον οποίο σε χωρίζει άβυσσος, φαντάζει αδύνατη. Το πολιτικό κλίμα στο οποίο κυριαρχεί η πόλωση, οι αλληλοκατηγορίες για σκάνδαλα, δεν επιτρέπει την διαμόρφωση των προϋποθέσεων για την εμπέδωση κουλτούρας συνεργασιών και του αισθήματος πολιτικής και οικονομικής ασφάλειας της χώρας. Οι συναινέσεις απαιτούν κουλτούρα και εργαλεία συνεννόησης. Η απλή αναλογική η το αναλογικότερο εκλογικό σύστημα για να μην οδηγεί σε ακυβερνησία απαιτεί ωριμότερο και σοβαρότερο πολιτικό σύστημα. Δεν μπορεί να ευδοκιμήσει σε μία περίοδο όπου αρχηγοί κομμάτων Δήμαρχοι Περιφερειάρχες ή αρχηγούς παρατάξεων οργάνων αυτοδιοίκησης, παζαρεύουν με στόχο τη κατάληψη και νομή της εξουσίας. Χρέος του πολιτικού συστήματος είναι ν’ αντιληφθεί και να μετασχηματίσει τις αγωνίες των πολιτών, υιοθετώντας ένα δημιουργικό μεταρρυθμιστικό σχέδιο πολιτικών, που στον πυρήνα του θα διέπεται από κοινωνική δικαιοσύνη και ξεκάθαρο πολιτικό στίγμα που θα οδηγεί σε ορατό χρόνο στον θετικό μετασχηματισμό της καθημερινότητας των Ελλήνων» επισημαίνει ο κ. Γιάννης Αναστασίου.
