«Τελικά τι ήταν το συλλαλητήριο; Εθνικιστικό, πατριωτικό, αντικυβερνητικό, αντισυστημικό, αντιπολιτικό; Ήταν απ’ όλα. «Μακεδονική σαλάτα». Κατά βάση, όμως, ήταν ένα συλλαλητήριο καθαρά δεξιάς κοπής. Που παραπέμπει, όμως, όχι στην μεταπολιτευτική ΝΔ του Κωνσταντίνου Καραμανλή και στο δόγμα «ανήκομεν εις την Δύσιν», που οδήγησε στην ένταξη της χώρας μας στην τότε ΕΟΚ. Αλλά περισσότερο στην προ αιώνος φοβική, εσωστρεφή συνθηματολογία για «μικράν, αλλ’ έντιμον Ελλάδα» της αντι-Βενιζελικής παράταξης. Αυτό φυσικά και δεν σημαίνει πως όσοι συμμετείχαν στο συλλαλητήριο ήταν ή αισθάνονταν δεξιοί. Το συλλαλητήριο, όσο επιθετικό κι αν ήταν, δεν άφησε πληγές που δεν επουλώνονται. Αν το πολιτικό σύστημα επιδείξει υπευθυνότητα, σύνεση και μετριοπάθεια, η επόμενη μέρα είναι απολύτως διαχειρίσιμη. Στην κυβέρνηση πέφτει πρωτίστως η ευθύνη να αναλάβει αξιόπιστες πρωτοβουλίες, χωρίς κομματική υστεροβουλία, για τη συγκρότηση ενός «μετώπου ευθύνης και λογικής». Πιστεύω πως όσο κι αν είναι πια δύσκολο, υπάρχουν ακόμη τα περιθώρια. Όταν πρόκειται για ένα πρόβλημα για το οποίο εκδηλώνονται τέτοιες εθνικές ευαισθησίες, θα πρέπει να εξαντλήσει κάθε περιθώριο, ώστε η λύση να μην προκύψει από μια οριακή κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Αν τελικά γίνει κατορθωτό να φθάσουμε σε μια έντιμη και βιώσιμη λύση, αυτό δεν θα σημαίνει περιφρόνηση του λαϊκού αισθήματος, αλλά νίκη της πολιτικής και της Ελλάδας των ανοιχτών οριζόντων. Που δεν υποκλίνεται στη λαϊκή παρόρμηση, αλλά προτάσσει το εθνικά ωφέλιμο» επισημαίνει ο πρώην δήμαρχος Βόλου, κ. Πάνος Σκοτινιώτης.
