«Επανάσταση 1821… Ακολουθείται από 2 εμφύλιους, θανάτους και φυλάκιση Ελλήνων από Έλληνες, τρία κόμματα προσκείμενα σε ξένους κατέστησαν αναγκαία την ύπαρξη του Φιλελληνικού κόμματος στην ίδια την Ελλάδα με σκαπανέα το Μακρυγιάννη. 1881 οι Έλληνες από κολίγοι των Τούρκων αλλάζουν αφεντικά και έχουν πια Έλληνες τσιφλικαδες να τους ταπεινώνουν. Βαλκανικοί και α παγκόσμιος επισκιάζονται από τον εθνικό διχασμό. Η Ελλάδα των 2 Ηπείρων και των 5 θαλασσών γίνεται ο τάφος αδερφών, το έρεισμα ΘΑΝΑΤΩΝ, ψευδεπίγραφων δημοψηφισμάτων και μιας Ελλάδας ταπεινωμένης, όπως την περιέγραψε ο Παλαμάς στον Προφητικό του. Μικρασιατικός πόλεμος που στοιχίζει στη χώρα τόσο που οδηγεί σε εσωτερικό δανεισμό με σκίσιμο των χαρτονομισμάτων. Η Ελλάδα του μεσοπολέμου με συνεχείς εκλογές, με ολοκληρωτικά συστήματα που μετρούσαν το ύψος απ τις φούστες των φοιτητριών και πτώχευση του 1932 ως αποκύημα του κραχ. Β’ παγκόσμιος, η χαρά των πρώτων επιτυχιών σταματά εκεί πού αρχίζει και το τέλος σημαίνει την αρχή του εμφυλίου. Σταθμοί της νεότερης ιστορίας που επιβεβαιώνουν την ξενοφοβία και τον ετεροκαθορισμό μας. Μια χώρα που άγεται και φέρεται, ακολουθώντας τα κατάλοιπα ενός ιστορικού διαχρονικού παρελθόντος που μετουσιώνεται σε παρόν. Κάθε απόφαση της, ή επιστέγασμα πολιτικών διεργασιών η ίδια η ιστορία το ερμήνευσε. Τα συμπεράσματα δικά σας» θύμιζε η αντιπεριφερειάρχης Μαγνησίας, κ. Δωροθέα Κολυνδρίνη.
