«Τιμή σ’ εκείνους που δε λογάριασαν τα νιάτα τους και με αγνή ψυχή, μακριά από κομματικούς διαχωρισμούς, αψήφησαν κινδύνους, νίκησαν τον φόβο, αντιστάθηκαν ενωμένοι σθεναρά και υπέμειναν διώξεις και βασανιστήρια, δίνοντας το καθοριστικό έναυσμα για την απαλλαγή της χώρας από το επονείδιστο και προδοτικό καθεστώς των δικτατόρων. 48 χρόνια μετά, το σύνθημα του Πολυτεχνείου είναι τραγικά επίκαιρο. Με τον ορθό λόγο, το αίσθημα κοινωνικής ευθύνης και την ανθρωπιά να βρίσκονται υπό διωγμό, με τα φαινόμενα των θλιβερών αρνητών του Πολυτεχνείου, παρά τα άπειρα ιστορικά και επιστημονικά τεκμηριωμένα στοιχεία, με τα φαινόμενα φασιστικών συμπεριφορών σε σχολεία, άγριων συμμοριών ανηλίκων, αρνητών της πανδημίας, της μάσκας, των εμβολίων, ακόμη και της απογραφής, να διασπούν την κοινωνική συνοχή και να οδηγούν στην οπισθοδρόμηση, το αίτημα για ουσιαστική δημόσια ΠΑΙΔΕΙΑ για όλους, μακριά από τις επιταγές των οικονομικών οργανισμών και τις φιλελεύθερες λογικές, είναι επιτακτικό, είναι το πρώτιστο καθήκον μιας πολιτείας που θέλει να λέγεται δημοκρατική και επιθυμεί την προκοπή του λαού της. Γιατί κάθε κοινωνικό πρόβλημα στη βάση του είναι θέμα ΠΑΙΔΕΙΑΣ» σημειώνει η εκπαιδευτικός, κ. Νατάσα Οικονόμου.
