«Κι αφού έχουμε Κυβερνήσεις που απλώς υπάρχουν για να βγάζουν κάποιοι μεροκάματο και να καλοπερνούν μέσα στην χλιδή, στην δόξα και στην πολυτέλεια των μεγάλων γνωριμιών και στην θαλπωρή των μεγάλων τίτλων. Κι αφού έχουμε Ιδιωτικές Εταιρείες που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η ακραία μεγιστοποίηση του κέρδους απαλλαγμένο από την όποια Εταιρική και κοινωνική ευθύνη που από συμβάσεις, συμφωνίες και λογική υπάρχει ή απορρέει, απομένει μόνο ένα. Η αυτενέργεια , η κατά έναν τρόπο αυτοθέσμιση και αυτοοργάνωση ,πράγμα σχετικά εύκολο για τους κατοίκους αυτής της χώρας αφού η προσφυγή στην ανέκαθεν ευφάνταστη παράδοση τους υπήρξε ασφαλές καταφύγιο και ταυτόχρονα όπλο απέναντι σε όσους ήταν ταγμένοι να τους υπηρετήσουν αλλά δυστυχώς ήταν τόσο μικροί ακόμη και για τα πλέον στοιχειώδη . Αυτενέργεια όπως εκείνη η απίθανη του Θανάση Βέγγου. Καλημέρα , κι άλλο κακό να μην μας βρει. Που πολύ αμφιβάλλω» σημειώνει ο κ. Κώστας Γαργάλας.
