Παίρνω αφορμή από την αυτοψία που έκαναν ο Αντιδήμαρχος Βιώσιμης Κινητικότητας Αρ. Σαββάκης με την εντεταλμένη δημοτική σύμβουλο για την δημοτική αστυνομία Νατάσσα Μορφογιάννη και τον διοικητή της Τροχαίας Στέλιο Βαρβάρη, για την παράνομη στάθμευση σε ράμπες ΑμΕΑ κλπ. Θετική η πρωτοβουλία, δίχως αμφιβολία και σίγουρα το πρόβλημα είναι σοβαρό, αφού οι Βολιώτες οδηγοί όχι μόνο είναι απείθαρχοι, αλλά και προκλητικά αδιάφοροι. Το θέμα της προσβασιμότητας όμως έχει και άλλες προεκτάσεις. Η δημοφιλία της δημοτικής αρχής οφείλεται σε μεγάλο βαθμό, στο ότι έχει αφήσει εδώ και χρόνια, με πρόσχημα και την πανδημία του κορωνοϊού, όπου υπήρχε και νομική κάλυψη, τα καταστήματα εστίασης να καταλαμβάνουν όλο και περισσότερο δημόσιο χώρο. Όχι μόνο με τραπεζοκαθίσματα αλλά και με κατασκευές οι οποίες, αν η πολεοδομία λειτουργούσε κανονικά, θα έπρεπε να έχουν κηρυχθεί αυθαίρετες! Δεν είναι δυνατόν ο δήμαρχος να πηγαίνει αυτοπροσώπως, συνοδεία τηλεοπτικών συνεργείων, για να γκρεμίσει έναν μαντρότοιχο στο Διμήνι και να κλείνει τα μάτια στο όργιο αυθαιρεσίας στους πεζόδρομους και άλλους δημόσιους χώρους της πόλης. Γονείς με καροτσάκια και άτομα με αναπηρία δυσανασχετούν με την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, αλλά φοβούνται να εκφραστούν δημόσια. Ίσως το κάνουν πίσω από το παραβάν, ίσως και όχι.
