«Έφυγε» για το μεγάλο ταξίδι κι ο θείος Θανάσης – Σούλης για την οικογένεια. Πήγε να συναντήσει την αγαπημένη του γυναίκα, Εύη, που του έλειπε πολύ τα τελευταία χρόνια, μια και είχε φύγει πρώτη, και τ’ αδέρφια του, τη μεγαλύτερη Άννα, που τους φρόντιζε όλους, όταν ήταν μικροί, και τους μικρότερους, Σωκράτη, Γιώργο και Βασίλη.
Η τελευταία τους φωτογραφία με την παρουσία και των τεσσάρων, στις 2 Απριλίου 2010, στο οικογενειακό έθιμο της τσιπουροκατάνυξης, τη Μεγάλη Παρασκευή. Η οικογενειακή παράδοση όριζε ότι η έξοδος αυτή αφορούσε μόνο στα άρρενα αδέρφια και ξαδέρφια. Μια παράδοση που την «έσπασα», με την ενηλικίωσή μου, απαιτώντας να συμμετέχουμε και οι γυναίκες του σογιού. Αυτό ήταν το τελευταίο μας τραπέζι με όλους τους.
Μια ολόκληρη εποχή τελείωσε μαζί τους για εμάς, τα παιδιά τους. Αγαπημένα αδέρφια, αγαπημένοι με τα πολυάριθμα ξαδέρφια τους, δίδαξαν στα παιδιά τους να είμαστε δεμένοι, να νοιαζόμαστε και να στηρίζουμε ο ένας τον άλλο και να πορευόμαστε στη ζωή με ήθος και ανθρωπιά. Ζωντανοί, κοινωνικοί, δοτικοί άνθρωποι, βοηθούσαν όποιον μπορούσαν χωρίς δεύτερη σκέψη, με το γέλιο πάντα, μεγάλα πειραχτήρια και γλεντζέδες, με αγάπη για το ποδόσφαιρο – οι τρεις εκτός από το θείο Γιώργο ήταν και παίκτες στον «Παγασητικό». Δημοκράτες με όλη τη σημασία της λέξης, όχι μόνο στις πολιτικές επιλογές, αλλά και στην καθημερινή πρακτική, στη συμπεριφορά τους. Γνωστοί για την πολιτική τους τοποθέτηση και με πολύχρονη ενεργό δράση, χωρίς όμως φανατισμούς και αντιδεοντολογικές συγκρούσεις, γι’ αυτό απολάμβαναν το σεβασμό και την ειλικρινή φιλία των συμπολιτών τους.
Κι ο θείος Σούλης που έφυγε, άδολος, ιδεολόγος, με υψηλή αίσθηση του δημόσιου συμφέροντος στις θέσεις όπου βρέθηκε, ασυμβίβαστος, μιλούσε με παρρησία χωρίς να λογαριάζει συνθήκες και κομματικές γραμμές, πολιτικό ον ως το τέλος της ζωής του, όπως όλοι τους. Και με αγάπη για τις γυναίκες, παρόλο που έλεγε ότι είμαστε «το μεγαλύτερο κακό» και μου γκρίνιαζε, γιατί μπλέχτηκα εγώ με την πολιτική και αναγκάστηκε να στηρίξει και να ψηφίσει γυναίκα. Κι αεικίνητος ως το τέλος, με την καθημερινή του βόλτα στην παραλία, μέχρι πριν από ένα μήνα…
Καλό ταξίδι, θείε Σούλη, και να πεις σε όλους εκεί πάνω ότι σας αγαπάμε πολύ. Ηλία και Βαγγέλη, να είστε περήφανοι για τον πατέρα σας και ήρεμοι, γιατί έφυγε πλήρης ημερών και εμπειριών» το μήνυμα της ανιψιάς τους, κ. Νατάσας Οικονόμου.
