«Η φιλοσοφία των “δύο επόμενων εβδομάδων που θα είναι δύσκολες” οδήγησε σε μια κοντόφθαλμη στρατηγική, όχι σε ένα συνολικό σχέδιο. Το θέμα όμως δεν είναι αμιγώς πολιτικό. Οκ. Κυβέρνηση με διπολική διαταραχή αλλά και από αντιπολίτευση άστο καλύτερα. Αναιμία και υπνική άπνοια, επιεικώς. Το θέμα είναι αλλού. Ο Έλληνας μπορεί να έχει φιλότιμο, αλλά. Ενσυναίσθηση ΔΕΝ ΕΧΕΙ. Δεν σκέφτεται. Αν θα κολλήσει και κυρίως ΠΟΙΟΝ θα κολλήσει. Ο δημόσιος υπάλληλος δεν ιδρώνει για τον “κλειστό” ελεύθερο επαγγελματία που καταστρέφεται. Ο νέος δεν νοιάζεται για τον ηλικιωμένο που θα τον στείλει μόνο και αδιάβαστο. Και ο 80χρονος γέρος κάθεται στο καφενείο βρίζοντας για τις παρενέργειες του εμβολίου στο μέλλον (ποιο μέλλον;) και ας είναι τα παιδιά εκτός σχολείου και οι νέοι χωρίς δουλειά. Ένας χρόνος κι ακόμα δεν έχουμε καταλάβει ότι πρέπει να σκεφτόμαστε πρώτα από όλα “τον άλλον”. Γιατί “ο άλλος” είμαστε στα αλήθεια εμείς. Ένα “μπόλι” χρειαζόμαστε τελικά. Ένα οποιοδήποτε. Από αυτά που “αλλάζουν” το DNA, όμως. Γιατί με αυτό το DNA που έχουμε, δεν έχω να ελπίζω. Σε έναν “νέο γενναίο κόσμο” που δημιουργείται, πολλών ταχυτήτων, εμείς θα είμαστε εκεί : στην ουρά. Φτωχοί και τελευταίοι. Ένα κουτσό BALKAN EXPRESS. Μάθαμε τελικά ρε παιδιά τι έγινε κεινο το τρένο που έβλεπε τα άλλα τρένα να περνούν;» έλεγε ο συμπολίτης γιατρός, κ. Γιώργος Χαρίτος.
