«Τέσσερα αγροτικά προϊόντα : το στάρι, το καλαμπόκι , το ρύζι και η σόγια αντιπροσωπεύουν σήμερα το 60% της παγκόσμιας κατανάλωσης τροφίμων . Οι εταιρείες που παράγουν τους σπόρους , τα λιπάσματα είναι λίγες και παρόλο που παράγεται περισσότερη τροφή , όσοι δεν έχουν πρόσβαση σε αυτήν αυξάνονται παγκόσμια . Η απομάκρυνση από τις παραδοσιακές διατροφές των χωρών και η παγκοσμιοποιημένη σήμερα διατροφή των ελάχιστων προϊόντων , αφενός καταργεί κουλτούρες χιλιάδων ετών κάτι που είναι πολύ επικίνδυνο όταν προσπαθείς να μην εκτιμάς την κουλτούρα του κάθε λαού και του προσφέρεις μια άλλη παγκοσμιοποιημένη και ξένη προς αυτόν . Αυτό μοιάζει πολύ με την κρίση του 2008 στις τράπεζες που είδαμε τι έφερε. Η παγκόσμια διατροφή αλλάζει γρήγορα και ταυτόχρονα αποκαλύπτει πάλι αυτό που τονίζω από το 2006. Το μάρκετινγκ σήμερα αλλάζει αδιόρατα το πλαίσιο αξιών μας και στην διατροφή μας. Μια τοπική διατροφή βασισμένη σε ντόπιες παραγωγές όπως μελιτζάνα, μυζήθρα, φέτα, ελαιόλαδο , κρεμμύδι, μέλι, ντομάτα, κρασί, ντόπια μπύρα ,σύκα, χαρούπι, σταφίδα , αξίζει τον κόπο να ξανανοίξει για πιο πολλούς λόγους εκτός από την υγεία» επισημαίνει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, κ. Δημήτρης Κουρέτας.
