«Τα πράγματα στην κρίση της Ουκρανίας είναι πιο κρίσιμα από ποτέ, στήνεται ένα δράμα του παραλόγου ανάλογο της κρίσης της Κούβας το 1962 με αντιπάλους πάλι τις ίδιες υπερδυνάμεις που δεν αφήνουν τον πλανήτη και τους λαούς στην ησυχία τους. Είναι στα χέρια των ηγετών πλέον να εξομαλυνθεί η κρίση, μόνο που ηγέτες πραγματικοί πλέον δεν υπάρχουν , όπως δεν υπάρχουν και κραταιές ιδεολογίες πλέον αντίπαλες , παρά δύο ιμπεριαλιστικές δυνάμεις οι οποίες μέσω του καπιταλιστικού αδιεξόδου και της ελλείψεως πετρελαίου και φυσικού αερίου θα φτάσουν τον πλανήτη στα πρόθυρα ενός πολέμου με ότι συνεπάγεται αυτό . Σε ότι αφορά την Ελλάδα ο πρωθυπουργός αν έχει μια ικμάδα ανεξαρτησίας μέσα του και δεν συμπεριφερθεί όπως μέχρι τώρα και όπως είχαν συμπεριφερθεί οι προκάτοχοι του ως διορισμένος ηγεμόνας προτεκτοράτου, δεν πρέπει να υπογράψει το πακέτο κυρώσεων απέναντι στην Ρωσία ώστε να εξομαλυνθεί η κρίση και να μην βρεθεί η Ελλάδα με το πλήθος βάσεων του ΝΑΤΟ στο μάτι του Κυκλώνα που διαφαίνεται αν ξεφύγει η κατάσταση. Μόνη ελπίδα για παγκόσμια ειρήνη να επικρατήσει η λογική και η διπλωματία απέναντι στους Μιλιταριστές Δολοφόνους των λαών του ΝΑΤΟ και της Ρωσικής Ηγεσίας του Στρατού της που ποτέ δεν έβγαλε από το μυαλό της να φέρει σε Ρουά Ματ στην γεωπολιτική σκακιέρα τους Αμερικανούς και τους συμμάχους τους. Ειδάλλως ο Θεός να βάλει το χέρι Του» τονίζει ο κ. Γιάννης Κάιρας.
