Η εξυγίανση του κλάδου της χαλυβουργίας με πρωτοβουλία των πιστωτριών τραπεζών ήταν από την αρχή ένα δύσκολο εγχείρημα. Τρεις ιστορικοί όμιλοι με ισχυρούς μετόχους έπρεπε να συμβιβαστούν με την ιδέα πως ο σχηματισμός βιώσιμων σχημάτων – έτσι όπως έχει κατακρημνιστεί η ζήτηση στην εσωτερική αγορά – απαιτεί δραστικές λύσεις, την εξής μία: περιορισμό παραγωγής και κλείσιμο μονάδων. Οι τράπεζες ανέθεσαν στην Alvarez & Marsal να εκπονήσει μελέτη βιωσιμότητας για τον κλάδο, ένα προσχέδιο της οποίας έχει ήδη παραδοθεί στις τράπεζες. Στελέχη της Alvarez & Marsal επισκέφθηκαν τις μονάδες της Σιδενόρ, της Χαλυβουργίας Ελλάδος και της Χαλυβουργικής συλλέγοντας στοιχεία για την παραγωγική διαδικασία. Στόχος ήταν να αναδειχθούν τα αποδοτικότερα εργοστάσια, αυτά δηλαδή που παράγουν ποιοτικό προϊόν με το μικρότερο δυνατό κόστος. Μιλώντας στο Ράδιο Ένα 102,5, ο πρόεδρος εργαζομένων της Χαλυβουργίας, κ. Γκλαβίνης ανέφερε πως «Δεν έχει αλλάξει κάτι στην παραγωγική διαδικασία. Εργαζόμαστε βραδινές ώρες και το Σαββατοκύριακο και αυτό όχι συνέχεια, προτιμάμε τις βραδινές ώρες γιατί είναι πιο φθηνό το ρεύμα. Ισπανία- Πορτογαλία έχουν πολύ πιο φθηνό ρεύμα από εμάς. Το θέμα είναι ότι δεν εξαρτάται μόνο από εμάς. Εξαρτάται κατά ένα μεγάλο βαθμό από την κυβέρνηση και το πόσο μπορεί και θέλει να βοηθήσει. Εμάς δεν μας βοηθάνε ούτε οι τράπεζες, ούτε η κυβέρνηση, ούτε κανένας. Δηλαδή, πως μια εταιρία ζητάει να είναι βιώσιμη από τη στιγμή που και εμείς δεν έχουμε βοήθεια από κάπου; Οι εργαζόμενοι έχουν βάλει μεγάλη πλάτη. Αυτή τη στιγμή είμαστε με -12% στο μισθό μας. Προσπαθούμε και εμείς να βοηθήσουμε όσο μπορούμε από τη μεριά μας, αλλά όχι και να πεινάσουμε»
