«20 Ιουλίου 1974. 40.000 Τούρκοι στρατιώτες υπό την υποστήριξη της Τούρκικης Αεροπορίας και του Ναυτικού , με τον Αντιστράτηγο Nurettin Ersin να έχει το γενικό πρόσταγμα εισβάλουν στην Κύπρο. Ήταν η επιχείρηση “Αττίλας”. Η ανθρωποκτόνος εισβολή έγινε κατά παράβαση του Καταστατικού Χάρτη και του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Σε μια άνιση υπέρ του εισβολέα μάχη, οι μονάδες της Εθνικής Φρουράς και της ΕΛΔΥΚ αμύνθηκαν “υπέρ του Πατρίου εδάφους” με απαράμιλλη ανδρεία. Οι 12.000 περίπου, Ελλαδίτες και Ελληνοκύπριοι, Έλληνες μαχητές δεν είχαν αεροπορική κάλυψη ενώ ο οπλισμός τους δεν ήταν ο πλέον σύγχρονος. Το Δικτατορικό Καθεστώς υπό τον Ιωαννίδη, αιφνιδιασμένο κηρύσσει γενική επιστράτευση. Αυτή όμως θα εξελιχθεί σε ιλαροτραγωδία καθώς ο Ελληνικός Στρατός βρισκόταν σε άσχημη κατάσταση λόγω της ανεπάρκειας του Καθεστώτος. Πέραν του Ιωαννίδη όμως, η Επτάχρονη Τυραννία συνολικά, φέρει τεράστιες ευθύνες για εξέλιξη της εισβολής. Οι υπαιτιότητες των Απριλιανών εκκινούν από το 1967 και την εγκληματική ανάκληση της Ελληνικής Μεραρχίας από την Κύπρο. Η Ελληνική Μεραρχία, που είχε σταλεί κρυφά στην Κύπρο το 1964 από την Κυβέρνηση της Ενώσεως Κέντρου, αριθμούσε 8.500 χιλιάδες άνδρες με 3 συντάγματα πεζικού, 2 μοίρες καταδρομών και 2 ίλες αρμάτων. Κολοσσιαίες ευθύνες επίσης, φέρουν το ΝΑΤΟ και oι ΗΠΑ. Οι Τούρκοι εισβολές στην Κύπρο διέπραξαν πέρα από εθνοκάθαρση, μια σειρά άλλων αποτρόπαιων και απάνθρωπων εγκλημάτων κατά του Κυπριακού Ελληνισμού. Διέπραξαν, εν ολίγοις, εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας. Σήμερα, η μαρτυρική Μεγαλόνησος ακόμα ματώνει υπό την “μπότα” της Τουρκικής Κατοχής. Το 37% του Νησιού συνεχίζει να βρίσκεται υπό τον έλεγχο του Ψευδοκράτους. ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ. Ο Αγώνας για την Απελευθέρωση της Κύπρου, για την Δημοκρατία και την Αυτοδιάθεση συνεχίζεται. Μέχρι την Νίκη» σημειώνει ο συμπολίτης ιστορικός, κ. Χάρης Πουλάκης.
