Με δυσκολία παρακολούθησα τη συνέντευξη του Λούλη χθες στον Σωτήρη, διότι πάνω στην πέψη με έπαιρνε ο ύπνος, αλλά συγκράτησα την απάντηση στο εξής μεγαλειώδες ερώτημα, που συνδυάζεται με αυτό το χαρακτηριστικό μειδίαμα του Πολύζου, για τα παράσημα που απέκτησε ο πρώην πλέον δημοτικός σύμβουλος Βόλου. Στην τηλεοπτική του αυτοπαρασημοφόρηση λοιπόν ο Λούλης, αναφέρθηκε στο Πανθεσσαλικό και στο Μουσείο της Αργούς. Για το μεν πρώτο, ότι παρενέβη ούτως ώστε να περάσει στα χέρια του Δήμου Βόλου και τώρα να το πληρώνουμε όλοι οι Βολιώτες για να το νοικιάζει ο Μπέος στον εαυτό του τζάμπα. Αυτό συνέβη ουσιαστικά. Ενώ για το δεύτερο υποστήριξε ότι με δική του παρέμβαση βρέθηκε η χρηματοδότηση για την κατασκευή του Μουσείου. Τώρα από πού προκύπτει αυτό μη με ρωτάτε, διότι τον Φλεβάρη του 2022, ο τότε υπουργός Ανάπτυξης Αδωνις Γεωργιάδης μιλώντας στην εκδήλωση παρουσίασης του Μουσείου της Αργούς ουδεμία αναφορά έκανε στον Λούλη. Είπε για τον γενικό γραμματέα ΕΣΠ Δημήτρη Σκάλκο, για τον Αχιλλέα Μπέο και για τον Κώστα Αγοραστό, χωρίς τη βοήθεια του οποίου, όπως είπε ο Γεωργιάδης, δεν θα μπορούσε να υλοποιηθεί το έργο. Το τι συνέβη στη συνέχεια και πως μεταπήδησε το έργο από το ένα χρηματοδοτικό πρόγραμμα στο άλλο, δεν έχει σημασία, αλλά σε κάθε περίπτωση ο κ. Λούλης μπορεί να συνεχίσει να φαντασιώνεται ότι θέλει για τον εαυτό του. Αν το αποτύπωμά του είναι αυτό που περιγράφει, θα κριθεί από την ιστορία. Εγώ πιστεύω ότι η συμμετοχή ανθρώπων σαν τον Λούλη στην τοπική αυτοδιοίκηση είναι χρήσιμη, ούτως ώστε να αποκαλύπτεται ότι όποιος είναι πετυχημένος επιχειρηματίας δεν σημαίνει ότι μπορεί να επιτύχει και στην πολιτική. Και ο Λούλης είναι η μεγαλύτερη απόδειξη γι’ αυτό. Στο καλό…
