Ο πολιτισμός πλήττεται, ο πολιτισμός αργοπεθαίνει. Όχι μόνο το τελευταίο διάστημα, αλλά εδώ και πολλά χρόνια. Κρίμα που πολύς κόσμος δεν καταλαβαίνει, πόσο σημαντικό είναι το κομμάτι αυτό της κοινωνίας, της καθημερινότητας, της ζωής μας. Κρίμα για όλους αυτούς, που δε βλέπουν, ότι ο πολιτισμός είναι η ταυτότητα μας, η ιστορία μας και η αιτία που κερδίσαμε αυτή την περίοπτη θέση, στις ψυχές όλων των ανθρώπων και έγινε αφετηρία ,κάθε πολιτιστικής δράσης παγκοσμίως. Η ευχή μου είναι, να ξημερώσουν ημέρες δημιουργίας και οι “Γυάλινοι κόσμοι”, να γίνουν Μελωδίες της ευτυχίας” και όλοι οι καλλιτέχνες όμηροι κάθε κατεστημένου να γίνουν ” ΌΜΗΡΟΙ” που θα γράψουν “Οδύσσειες” και “Ηλιάδες” και θα εξυμνήσουν τα κατορθώματα των αφανών ηρώων κάθε πολιτισμού, αλλά και όλων των απλών διπλανών μας ανθρώπων, που μοχθούν καθημερινά,. Κυνηγημένοι, από εξουσιομανή καθεστώτα, που έχουν χάσει τον ανθρωπιστικό τους ρόλο και μεθούν με το ποτό της διχόνοιας και του διχασμού. Όντα υποτελή και ταγμένα να υπηρετούν με λύσσα τα εκάστοτε αφεντικά τους. Θα κλείσω με μια φράση του Τ.Λειβαδίτη…”Τα βράδια..έχω βρει, έναν ωραίο τρόπο να κοιμάμαι. Τους συγχωρώ έναν-έναν όλους…” Και θα συμπληρώσω..ας σηκώσουν εκείνοι το βάρος των ενοχών τους…Χρειάζομαι την φαντασία μου, ανεξίτηλη…Μόνο εκείνη φωτίζει το δρόμο μου…» υποστηρίζει ο συμπολίτης καλλιτέχνης, κ. Δημήτρης Νάνος.
