«Ζούμε σε μια περίοδο ραγδαίων και σαρωτικών αλλαγών, τόσο γεωστρατηγικά, όσο επίσης κοινωνικά, οικονομικά και επιχειρηματικά. Η χώρα μας βιώνει μια μεγάλη δυσκολία προσαρμογής στη νέα πραγματικότητα, μιας και προηγήθηκε μια δεκαετία βαθιάς οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, όπου ο στυλοβάτης επί δεκαετίες της κοινωνίας αυτής η μεσαία τάξη, η οποία υπήρξε ο μοχλός της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης της απειλείται αν όχι από εξαφάνιση, αλλά τουλάχιστον από μεγάλη συρρίκνωση.
Στην εποχή του υπερανταγωνισμού που διανύουμε, πολλές μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις, όπως και πολλές αυτόνομες επιχειρήσεις επιστημόνων, ιατρών, μηχανικών, δικηγόρων κ.λπ., χάνουν διαρκώς έδαφος από μεγάλα πολυεθνικά, αλλά και εθνικά σχήματα που δραστηριοποιούνται στους χώρους τους. Το πρόβλημα προσαρμογής εστιάζεται στο πρόβλημα συνεργατικότητας που έχουμε ως λαός. Όλοι αναγνωρίζουν το πρόβλημα το οποίο βλέπουν καθημερινά μπροστά στα μάτια τους αλλά και αισθάνονται στην τσέπη τους.
Όταν όμως κληθούν να συμμετάσχουν σε ένα ευρύτερο επιχειρηματικό σχήμα το οποίο οφθαλμοφανώς θα τους βοηθήσει να επιβιώσουν και να ορθοποδήσουν επαγγελματικά, με σαφώς πλαίσιο υποχρεώσεων και προνομίων, προτάσσουν το «ναι μεν, αλλά». Είναι πασιφανές ότι μόνο τα ευρύτερα επιχειρηματικά σχήματα θα επιβιώσουν, τα οποία έχουν ξεκάθαρη στόχευση, στρατηγική, αξιακούς και επιχειρηματικούς κώδικες και κανόνες, διαφάνεια, καινοτομία και αξιοκρατία. Οι «ναι, μεν, αλλάδες» που δεν έχουν κατανοήσει ότι η συνεργατικότητα, χωρίς κρυφές σκέψεις και ατζέντες, είναι ο μόνος τρόπος για την μετάβαση στη νέα εποχή, θα έχουν δυστυχώς την τύχη των δεινοσαύρων» σημειώνει ο κ. Νίκος Διαμαντόπουλος.
