«Εδώ στο Βόλο, έχουμε το στίγμα της προσφυγιάς ολοζώντανο εδώ και χρόνια! Οι “τουρκόσποροι” από τα παράλια της Μικράς Ασίας, αλλά και βαθύτερα της Τουρκίας, όταν έφτασαν στο Βόλο, κυνηγήθηκαν ανηλεώς ως ξένο σώμα. Ο ρατσισμός των ντόπιων Βολιωτών είχε φτάσει, ακόμη να τους βάλει φωτιά σε μέρη όπου κοιμόντουσαν, αλλά ακόμη και να τους πετάξουν δυναμίτες στο «Κουφόβουνο» όπου βρήκαν να μείνουν προσωρινά. Οι πρόσφυγες ήταν αυτοί που ασβέστωσαν τα πεζοδρόμια, τους κορμούς των δέντρων καθώς και να βαφούν με κόκκινη λαδομπογιά τους γκαζοτενεκέδες γλάστρες, όπου φύτευαν βασιλικούς και τριανταφυλλιές. Η καθαριότητα ήταν στο αίμα τους, ακόμη και για τα χαμόσπιτα που τους δόθηκαν ως καταλύματα. Στα 1924 ιδρύσαν την ποδοσφαιρική τους ομάδα, τον «Γυμναστικό Σύλλογο Προσφύγων». Που λίγο αργότερα βαφτίστηκε «Νίκη Βόλου»! «Μέσα απ τα σπλάχνα της προσφυγιάς έγινες, Νίκη μου εσύ» λένε οι πρώτοι στίχοι του ύμνου της ομάδας, συμβολίζοντας την κοινωνική της καταγωγή. Η ομάδα μας λοιπόν, ας θυμίζει πως πρέπει να τιμούμε και να αγαπάμε τον κυνηγημένο πρόσφυγα, και να μπαίνουμε στη θέση κάθε ανθρώπου που άθελα του ξεριζώνεται από τον τόπο του από τους πολέμους» επισημαίνει ο συμπολίτης, κ. Κώστας Γρηγοριάδης.
