«Η ρύπανση από την καύση σκουπιδιών είναι η πιο επικίνδυνη και ύπουλη ρύπανση που μπορεί να συμβεί σε έναν τόπο. Αυτό προκύπτει από τα διαθέσιμα στοιχεία, που και ο Ιατρικός Σύλλογος έδωσε στη δημοσιότητα. Όταν λοιπόν μετά από χρόνια συσσωρευθούν στο περιβάλλον της Μαγνησίας, τι θα γίνει με τον τουρισμό μας; Ποιος θα θέλει να έλθει στη Μαγνησία; Σε έναν τόπο που έχει το στίγμα της ρύπανσης, ποιος θα θέλει να ταξιδέψει για αναψυχή; Ποιος θα θέλει να φάει τα προϊόντα της γης; Ποιος θα θέλει να αναπνεύσει τον αέρα; Τι θα γίνει λοιπόν τότε με την τελευταία βιομηχανία που απέμεινε στη Μαγνησία; Πόσο θα αντέξει η τοπική οικονομία; Και μάλιστα σε ένα γενικότερο οικονομικό περιβάλλον που δεν είναι καθόλου ευνοϊκό; Πόσο θα αντέξει ο τουρισμός, η τελευταία «βιομηχανία» της Μαγνησίας; Ο Βόλος βρίσκεται σε μία κρίσιμη καμπή στην ιστορία του. Για μερικά μεροκάματα της πείνας και του τρόμου, κινδυνεύει να υπονομεύσει το μέλλον του. Πόσο τυχαίο μπορεί να είναι το γεγονός ότι στο γενικό πολεοδομικό σχέδιο είχε προβλεφθεί και προταθεί οι εγκαταστάσεις της τσιμεντοβιομηχανίας να αντικατασταθούν με τουριστικές υποδομές; Πότε αυτή η πόλη θα αποφασίσει τι θέλει; Πότε θα συνειδητοποιήσει η τοπική κοινωνία ποιο είναι το «δυνατό χαρτί» με το οποίο μπορεί να επιβιώσει οικονομικά, και μπορεί να διατηρήσει τον χαρακτήρα της και την ταυτότητά της, και μπορεί να διεκδικήσει ένα μέλλον για τα παιδιά της;» αναρωτιέται το μέλος της Επιτροπής Αγώνα Πολιτών Βόλου κατά της καύσης σκουπιδιών, κ. Γιάννης Γερόπουλος.
