«Πριν ενάμιση χρόνο περίπου με είχε καλέσει ο εκλιπών μητροπολίτης Λαρίσης Ιγνάτιος στην Μητρόπολη. Μπήκα και κάθισα. Με χαιρέτισε και με κέρασε ένα λουκούμι. Ήθελα να σε γνωρίσω παιδί μου από κοντά μου είπε. Έχω ακούσει τόσα πολλά που κάνεις, και δεν είχα την τύχη να γνωριστούμε από κοντά. Ναι δέσποτα του είπα, και εγώ ήθελα να γνωριστούμε από κοντά. Πες το ένα , πες το άλλο περάσαμε σε σοβαρή συζήτηση. Του εξήγησα ότι με ενοχλεί που οι περισσότεροι άνθρωποι συνδέουν την ηθική με την υπακοή στον Θεό. Ο πιστός ζει με την εμπιστοσύνη πως τελικά θα υπάρξει θεια δικαιοσύνη και όλοι θα πάρουν ότι τους πρέπει. Του εξήγησα ότι πιστοί και μη πιστοί οφείλουμε να υπακούουμε στον κώδικα της ηθικής για το καλό της κοινωνίας που ζούμε. Ο καθένας μας είναι ένα κομμάτι της Ελλάδος αλλά και της Ευρώπης. Του είπα οτι με την δουλειά μου με τους φοιτητές , προσπαθώ να μυώ τον νέο ότι πρέπει να βλέπει την ζωή του πανοραμικά γιατί αυτό είναι στοιχείο των αρχών ηθικής και σοφίας , και η εκπαίδευση πρέπει να το ενθαρρύνει. Μου είπε πάρα πολλά πράγματα , τα οποία δεν θέλω να αναφέρω γιατί έχουν στοιχεία προσωπικής κουβέντας. Τελειώνοντας μου είπε : τελικά είσαι πιο Χριστιανός από ότι είχα ακούσει. Γέλασα λίγο , του φίλησα το χέρι και έφυγα. Ήταν ένας αξιόλογος άνθρωπος της εκκλησίας και θα τον θυμάμαι όμορφα» εξιστορούσε ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, κ. Δημήτρης Κουρέτας.
