«Οι κυβερνήσεις πέφτουνε, μα η αγάπη μένει…» λέει ένα τραγούδι που έγραψε ο Νικολόπουλος. Οι πολιτικοί έρχονται και παρέρχονται το θέμα είναι να είμαστε εμείς καλά. Δεν ξέρω τώρα πως μου ήρθε αυτό στο μυαλό ακούγοντας τον Μπέο να μιλάει στους δημοσιογράφους για το μνημειώδες έργο που θέλει να αφήσει πίσω του. Δηλαδή αυτά που θέλει να κάνει για να τον θυμούνται, αλλά δεν έκανε μέχρι τώρα γιατί….δεν πρόλαβε. Το ένα είναι οι ενεργειακές κοινότητες που θα δώσουν φθηνό ρεύμα σε χιλιάδες ευάλωτα νοικοκυριά και το άλλο είναι το master plan για το νερό που θα κοστίσει περίπου 100 εκ. ευρώ! Εύκολα πράγματα και τα δυο. Αν σκεφθείτε όμως ότι το πρώτο καρκινοβατεί εδώ και χρόνια και δεν προχωρά παρότι, θεωρητικά ώριμο, αναλογιστείτε το δεύτερο σε πόσες δεκαετίες από σήμερα θα υλοποιηθεί. Ίσως κάποιοι από εμάς να μη βρισκόμαστε στη ζωή. Και βάζω και τον εαυτό μου μέσα για να μην παρεξηγηθώ…
Κοινότητες
Το θέμα των ενεργειακών κοινοτήτων δεν είναι καινούριο. Ως νόμος θεσπίστηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ το 2018 και έκτοτε πολλοί δήμοι της χώρας επέδειξαν ενδιαφέρον για να το υιοθετήσουν. Ο Δήμος Βόλου από τους πρώτους, όπως υποστήριξε ο Δήμαρχος, έδειξε ενδιαφέρον, δίχως μέχρι σήμερα να έχει βάλει ούτε ένα πάνελ. Βλέπετε από την σύλληψη μιας ιδέας μέχρι την υλοποίησή της υπάρχει μεγάλη απόσταση. Αναρίθμητα τα δελτία Τύπου για το θέμα καθώς και οι συναντήσεις. Τον Ιούνιο του 2022 ο Δήμαρχος είχε υποδεχθεί τον τότε υπουργό περιβάλλοντος Κώστα Σκρέκα στο γραφείο του για να συζητήσουν το θέμα αυτό για το εργοστάσιο σκουπιδιών. Το δεύτερο προχωρά με γοργούς ρυθμούς. Το πρώτο, ψάξε γύρευε. Άλλωστε το εργοστάσιο σκουπιδιών έχει μεγαλύτερη ζήτηση και οι ανάγκες κατανάλωσης αυξάνονται.
