«Αγριά, Λεχώνια, Νέα Ιωνία, Νέα Αγχίαλος, Βόλος. Η ιστορία πλέον δεν επαναλαμβάνεται. Η ιστορία είναι καθημερινότητα. Κι αν αλήθεια είναι αυτό που αντιλαμβάνεσαι ως πραγματικότητα όταν κάτι βιώνεις, κι αν αλήθεια όμως είναι και κάτι που υπάρχει χωρίς να εσύ το ξέρεις, τότε στην περίπτωση της υπόθεσης “Το νερό του Βόλου”, η αλήθεια σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες και το μέγεθος της τραγικότητάς της, είναι κάτι που δεν έχει γίνει ακόμα αντιληπτό. Άδειες δεξαμενές λάσπες γεμάτες, δίκτυα απαρχαιωμένα, ασυντήρητα και διάτρητα, πηγές ακαθάριστες, κατεστραμμένες εγκαταστάσεις εκατομμυρίων, ισχνής σοβαρότητας μελέτες διαχείρισης, ανύπαρκτες εκτιμήσεις υδατικών πόρων, μνημειώδης άγνοια ύπαρξης περί Δημοτικής κυριότητας πηγών από τον Μπέος & $partners και πάει λέγοντας. Κι ένα Τεχνικό Γραφείο που υπερηφανευόταν ο “ένας” (ο Μπέος ντε) πως διέθετε, που μόνο για γραφείο Τελετών κι όχι Μελετών κάνει, καθώς τι μελέτες να κάνουν οι άσχετοι μα και πώς να αξιολογήσουν κάτι, που έτσι κι αλλιώς είναι δυσνόητο γι’ αυτούς να το αντιληφθούν και σαν έννοια ακόμα! Και μόλις τώρα αρχίζει να γίνεται καθαρό το τι θα επακολουθήσει. Και αν αυτό που σταμάτησε να τρέχει στις βρύσες είναι το νερό, αυτό που αρχίζει να αποκτά ορμή είναι η οργή. Το προστάδιό της, ο θυμός, προ πολλού παρήλθε. Και που σε πονά και που σε σφάζει όταν θα την βρεις μπροστά σου, μύγας πολιτική απάτη. Επτάμισι χρόνια κοροϊδία και αδιαφορία, όπως και να το κάνεις, θα έχουν το τίμημά τους» έλεγε ο κ. Κώστας Γαργάλας.
