«Αντί να δείξεις αυτό που έχεις σαν αυτό που είναι, καταλήγεις να περιμένεις τον Dior να έρθει και να βγάλει φωτογραφίες για να το κάνει rebranding ως σκηνικό δικό του, ως κάτι ετερόφωτο δηλαδή, ελπίζοντας ότι μπορείς να το πουλήσεις εξ αντανακλάσεως, όχι ως ιστορικό και πολιτισμικό asset, αλλά ως εμπειρία lifestyle, ως χάπενινγκ και κοινωνικό status… Και φυσικά βάζεις και τους χειροκροτητές των ΜΜΕ να το υπερασπίζονται αυτό σαν κάτι κορυφαίο και αναγκαίο, ενώ η πραγματικότητα είναι ότι το κάνεις να φαίνεται αναγκαίο εσύ ο ίδιος εξαιτίας της αδιαφορίας και της ανικανότητάς σου να προωθήσεις τα μνημεία σου, την ιστορία και τον πολιτισμό σου σαν αυτό που είναι πραγματικά. Και αυτό που είναι πραγματικά τόσο τεράστιο, με τόσο περιεχόμενο και ουσία, που πρέπει να είσαι πραγματικά εντελώς ανίκανος και τενεκές για να έχεις καταλήξει να έχεις ανάγκη τον Dior να έρθει να το πουλήσει για λογαριασμό σου…» ανέφερε ο κ. Χρήστος Μάρτζος.
