«Είδα και άκουσα σήμερα: Συμβαίνουν και τρισχειρότερα αλλού με ένστολους, όταν εκτελούν τα καθήκοντά τους. Εκτελούν. Μεταδόθηκε το τραγικό για το μακελειό στο Τέξας: Ένας μαθητής, σοφός όπως αποδείχθηκε, όταν ο 18χρονος μακελάρης άρχισε να πυροβολεί, είπε πανικοβλημένος σε συμμαθητή του, “Τώρα σκύβουμε κάτω από το θρανίο και δε βγάζουμε άχνα για να μη μας αντιληφθεί ο φονιάς”. Αντίθετα ένας ανόητος αστυνομικός που όρμησε μέσα στην αίθουσα κάλεσε λέγοντας “Όποιος είναι εδώ μέσα, να μιλήσει”. Παρασύρθηκε τότε ένας μαθητής και πράγματι δήλωσε παρών. Τότε εμφανίστηκε ο μακελάρης, τον πυροβόλησε και τον σκότωσε. Ήταν ένα από τα 21 θύματά του. Θύμα, ουσιαστικά, του απερίσκεπτου αστυνομικού. Το άλλο περιστατικό σήμερα, όπως το συνάντησα συνέβη σε ζαχαροπλαστείο του Βόλου. Μια μητέρα με τα δύο αγοράκια της σκέφτηκε να τα προσφέρει από ένα παγωτίνι. Η υπάλληλος της υπέδειξε να διαλέξει την ποσότητα, να τη ζυγίσει και να πληρώσει. Η μητέρα πήρε από το ψυγείο δύο μόνο παγωτίνια και τα αγοράκια της άρχισαν λαίμαργα να τα απολαμβάνουν. Έπρεπε, όμως προηγουμένως να ζυγιστούν οι λιχουδιές. Τότε αμήχανα η υπάλληλος ρώτησε τον ζαχαροπλάστη, τον κυρ Μπάμπη, τί έπρεπε να κάνει αφού πριν το ζύγι τα παιδάκια άρχισαν να απολαμβάνουν τις λιχουδιές. Τότε ένα από τα δύο αγοράκια, συμπεριφέρθηκε σαν ένοχο. Άπλωσε το χεράκι του με το δαγκωμένο παγωτίνι σε μια πρόθεσή του να το επιστρέψει αφού δεν τηρήθηκε η διαδικασία του ζυγίσματος. Όμως ο μαγαζάτορας δεν άφησε περιθώρια για θλίψη των μικρών παιδιών. “Σας τα προσφέρω”, τα είπε. Και ‘κείνα με έκδηλη λύτρωση και με αγαλλίαση, συνέχισαν να απολαμβάνουν τη γλυκύτητα της επιθυμίας τους» διηγείται ο κ. Δημήτρης Μπάτσιος.
