«Εμβολιάστηκα πρώτος. Γενάρη. Έπεισα εκατοντάδες γονείς να με ακολουθήσουν. Ανθρώπους νέους. 25 χρόνων. 30 χρόνων. Έγκυες. Θηλάζουσες. Ανθρώπους που πιθανότατα εάν νοσούσαν θα το περνούσαν “ήπια”. “Μην κοιτάτε μόνο τον εαυτό σας. Είναι για το γενικό καλό. Έτσι πρέπει.” Με άκουσαν. Γιατί γνωρίζουν ποιος είμαι. Πότε δεν μιλάω με μισόλογα. Για αυτό και με εμπιστεύονται. Τι βλέπουν σήμερα αυτοί οι άνθρωποι; Ηλικιωμένους ανεμβολίαστους. Γιατρούς και νοσηλευτές ανεμβολίαστους. Εκπαιδευτικούς ανεμβολίαστους. Στρατιωτικούς, σώματα ασφαλείας, δημόσιους λειτουργούς. Ακόμα ανεμβολίαστους. Και τώρα τι; Μου ζητούν σε αυτούς τους δικούς μου ανθρώπους να πάω και να τους πω : “Ελάτε guys. Τι κι αν είναι οι μισοί ακόμα ανεμβολίαστοι; Φέρτε μου και τα παιδιά σας τώρα.” Στην ζωή υπάρχει η ιατρική, υπάρχει όμως και η ηθική. Και εγώ δεν έχω “τα μούτρα” να ζητήσω από αυτούς τους ανθρώπους, τους δικούς μου ανθρώπους, τίποτε παραπάνω. Το χρέος τους το έκαναν. Σειρά σας τώρα» τονίζει ο συμπολίτης γιατρός, κ. Γιώργος Χαρίτος.
