«Λέσβος, Χίος, Σάμος. Σαν τα δανεικά πουκάμισα κείτονται καταγής, φορεμένα μέσα, φορεμένα έξω. Χιλιοφορεμένα και απλωμένα πότε στην ανατολή και πότε στην δύση. Και τώρα τι γίνεται; Όλοι περιμένουν! Υπάρχει πάντα ένας πόλεμος άμα θες να ζωγραφίσεις. Η λογική της θεμελίωσης του επιχειρήματος. Μια άλλου είδους λογική χωρίς θεμέλια. Αφήστε λοιπόν κει απέναντι την Τουρκία να τρίβει τα χέρια της και να δοξάζει αμαχητί την Ελληνική αποσύνθεση. Αδελφός μάχεται εναντίον αδελφού! Τώρα που σώνεται απότομα ο ορίζοντας. Όλα μπορεί να συμβούν γιατί εμείς οι ίδιοι υπογράφουμε το παρόν μας και το μέλλον μας. Δεν χρειάζεται να πολεμήσουμε με κανέναν. Το άθροισμα των ημερών μας έχει μονοψήφιο νούμερο. Τι ειρωνεία; Η ευσυνειδησία φαίνεται πως έχασε τον έλεγχο του εαυτού της κι οι πάντες ταλαντεύονται ανάμεσα στο κέρδος της στιγμής και την λησμονιά της απώλειας του μέλλοντος. Τροχίστε λοιπόν τις ρομφαίες, ακονίστε στην πέτρα τα δόρατα , φορέστε τα κράνη τις ασπίδες τις κνημίδες και τους θώρακες και βγείτε κει κατά μέτωπο στους Έλληνες της ακριτικής υψικαμίνου. Η μέθοδος είναι αλάνθαστη και η ελπίδα σκουριασμένο καρφί σε καινούργιο πόνο» γράφει ο συμπολίτης, κ. Κώστας Παρδάλης.
