«Στάχτη στα μάτια από την καύση σκουπιδιών»

«Τούτο εστί το σώμα μου… Άσκησέ μου βία σωματική, εσύ ανίδεε εργαζόμενε που πίστεψες τ’ αφεντικά σου. Η άλλη βία, αυτή που δε φαίνεται, συντελείται εδώ και καιρό. Στα πάνελ, στα τηλεπαραθυρα, στις φυλλάδες, στις συζητήσεις. Αυτή η βία που ρίχνει στάχτη στα μάτια. Είναι η στάχτη από την καύση σκουπιδιών. Την ανεξέλεγκτη καύση. Ανεξέλεγκτων σκουπιδιών. Είναι η βία που κώφευε προεκλογικά, που άφησε το θέρος άπραγο μες στη ραστώνη να διαβεί, και που χειμωνιάτικα θα σε βιάσει πάλι λέγοντάς σου «Εσύ φταις και το τζάκι σου»! Βία στην κάθε έκφανση. Στην πλάτη μας, στα ρουθούνια μας, στο μυαλό μας. Αλλά τα μάτια θα τυφλωθούν και πάλι απ’ τα μπλε φωτάκια και τα μπούτια μιας τραγουδιάρας. Οι χιλιάδες γλώσσες θα γευτούν street food festival, κι ας ήταν τριάντα πλάτες μόνον στον αγώνα. Ήταν για όλους. Για όλες τις γλώσσες. Κακιές που θάβουν συνειδήσεις κι όνειρα, μακριές που γλείφουν ανυπόληπτες υπολήψεις… Τούτο εστί το αίμα μας… Ας το πιουν. Κι αυτό. Γεμάτο διοξίνες, σοκ κι αλλεργίες. Ίσως τους γίνει πάθημα. Αμφιβάλλω, μάθημα» καυτηρίαζε ο συμπολίτης, κ. Ευάγγελος Κάβουρας.