«Αυξάνονται και πληθύνονται οι τηλεπικοινωνιακές καμπίνες στα έρμα τα πεζοδρόμια του Βόλου. Κάποτε υπήρχε μια Επιτροπή Αρχιτεκτονικού Ελέγχου που γνωμάτευε και ένας Δήμος που αδειοδοτούσε κάθε κατασκευή στον δημόσιο χώρο, π.χ. τα στέγαστρα στις στάσεις του Αστικού ΚΤΕΛ, τους τηλεφωνικούς θαλάμους, κάποια διαφημιστικά πλαίσια και άλλα σχετικά. Θυμάμαι και μεγάλες «μάχες» των αρχιτεκτόνων όταν ήρθε το φυσικό αέριο και ήθελε να τοποθετεί τους μετρητές του στο πεζοδρόμιο, έξω από την θέσφατη οικοδομική γραμμή. Τώρα τι γίνεται; Πού είναι, έστω, οι κάποτε πολύ δραστήριοι έγκριτοι αρχιτέκτονες-πολεοδόμοι της πόλης (απ’ αλλού δεν περιμένω κάτι…) Όλα ωραία και στο βάθος κήπος; Και στο τέλος θα έχουμε τηλέφωνα και δεν θα έχουμε πεζοδρόμια να περπατήσουμε; Είμαστε πράγματι μια απίστευτη κοινωνία» καυτηρίαζε ο συμπολίτης συγκοινωνιολόγος, κ. Μπάμπης Σκυργιάννης.
