«Βαδίζουμε, λένε οι μεν, προς την έξοδο, διαφωνούν οι δε – οι δε που, έχω την αίσθηση, και συγγνώμη δηλαδή, ότι διαφωνούν ακόμη και με τον εαυτό τους, ιδίως στο ζήτημα της συμφωνίας με την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, όπου αρνήθηκαν να υπερασπιστούν την (κυριολεκτικά) πατροπαράδοτη θέση τους περί σύνθετης ονομασίας. Κι όσο εμείς, του λεγόμενου δημοκρατικού τόξου, διαφωνούμε μεταξύ μας, τόσο οι άλλοι αισθάνονται ισχυρότεροι και φτάνουν μέχρι και στην επίκληση στρατιωτικού πραξικοπήματος (την οποία επίκληση «ανακαλούν» μετά την καταδίωξη, καθώς είναι απλώς θρασύδειλοι…). Από βαθειά μέσα μου ξεπηδάει όλο και πιο συχνά ο στίχος του Ανδρέα Κάλβου: Θέλει αρετήν και τόλμην η Ελευθερία» έλεγε ο συμπολίτης συγκοινωνιολόγος, κ. Μπάμπης Σκυργιάννης.
