«Στο αιρετικό ίσως, αλλά στο πνεύμα των Χριστουγέννων. Θεωρίες συνομωσίας με αφορμή τις Γραφές. Έμαθε λοιπόν ο Ηρώδης πως εγεννήθη βρέφος που θα γίνει Δήμαρχος της Ιουδαίας και βάλθηκε να αφανίσει κάθε νεογέννητο στην περιοχή. Κι επειδή του είπαν πως ο μέλλων Δήμαρχος Ιουδαίας θα έχει ταπεινή καταγωγή άρχισε από τις φάτνες. Στο μεταξύ όμως, ξύπνιος καθώς ήταν, ήξερε και πως να διαχειριστεί την υπόθεση και εκεί που χρωστούσε ήθελε να βγει κι από επάνω. Κι αντί να απολογηθεί στα παιδιά και στα βρέφη για το άσχημο περιβάλλον της Ιουδαίας και το κακό νερό που κυκλοφορούσε στα πανάρχαια υδρευτικά συστήματα της, καθώς ήταν ο μοναδικός υπεύθυνος ως Δήμαρχος Ιουδαίας, τους τα έριξε κιόλας, βγάζοντας φιρμάνια και καθιστώντας τους μαύρα πρόβατα επί σφαγή. Κι ας μην ήξερε, ή καλύτερα, κι ας γνώριζε αρμοδίως πως καμία σχέση δεν είχαν με τον αφανισμό των νηπίων και τις ζημιές στις φάτνες και στις στάνες της περιοχής. Το παραμύθι φυσικά δεν τελειώνει εδώ καθώς είναι παραμύθι. Τα διδάγματα πάντως είναι πολλαπλά ένα εκ των οποίων πως δύο χιλιάδες χρόνια μετά τον μύθο ακόμα λυπούμαστε για την σφαγή των νηπίων και την καταστροφή των σπιτιών των οικογενειών που τα φιλοξενούσαν. Και το παραμύθι παρέμεινε παραμύθι. Αιρετικό ίσως αλλά παραμύθι, με συνέχειες. Κάθε σχέση με πρόσωπα και καταστάσεις σημερινές ή χθεσινές είναι προφανώς τυχαία και συμπτωματική. Φυσικά και λυπάται ο κάθε φτωχός όταν μια απλή στάνη καίγεται. Πραγματικά ή συμβολικά. “Προσχεδιασμένα” ή “αυθόρμητα”» το σχόλιο του κ. Κώστα Γαργάλα.
