«Στην πόλη αυτή οι κάτοικοί της, νερό καθαρό δεν μπορούν να πιούν, αέρα δεν μπορούν να αναπνεύσουν καθαρό, δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν ως πεζοί και ποδηλάτες, κοινωνική στήριξη δεν έχουν αν δεν “σκύψουν” σε αυτοδιοικητικούς πολιτικούς απατεώνες, υποδομές για άθληση δεν έχουν γιατί αθλητισμός νοείται μόνο το στοίχημα, βιβλιοθήκες δεν βρίσκουν γιατί το μίσος προς το βιβλίο είναι η πολιτική επιλογή του Δήμου, μουσική παιδεία δεν λαμβάνουν άλλη πλην της Πάολας γιατί έτσι γουστάρει ο “ένας”, παγκάκι και σκιά δένδρου δεν βρίσκουν γιατί δένδρο δεν υπάρχει, το όχημα τους φοβούνται να το κυκλοφορήσουν στους δρόμους γιατί αυτοί είναι πυροβολημένοι. ΑΛΛΑ έδωσαν 57% σε άχρηστους ,ανεπαρκείς και πονηράκηδες τύπους, θεωρούν τα χριστουγεννιάτικα λαμπάκια ως μοναδικό λόγο ύπαρξης της πόλης, χειροκροτούν που κάποιος σκορπά τα δικά τους χρήματα σε λουλουδάκια ανέλεγκτα με αδιαφανέστατες διαδικασίες, χαίρονται που βλέπουν το χρώμα του λουλουδιού σε δυο δρόμους στο κέντρο της πόλης αλλά δεν λυπούνται που η γειτονιά τους είναι γκρίζα. Κι έχουν επιπλέον και τους πολιτικο-θρησκευτικο-οικονομικούς μηχανισμούς, φανερούς και κρυφούς, να διαφεντεύουν την μοίρα τους. Και το ξέρουν κι αυτό καλά, πως έτσι συμβαίνει! Τι να πω! Θλίβομαι μόνο. Μα ακόμα ελπίζω πως κάποια στιγμή θα ξυπνήσουν και θα δουν κατάματα την πραγματικότητα. Και το συμφέρον τους. Που δεν είναι ίδιο βέβαια μ’ εκείνο των μηχανισμών» σημειώνει ο κ. Κώστας Γαργάλας.
