«Μα τί να σχολιάσει κανείς για την απόφαση αυτή και ποιο να βάλει πρώτο! Για την περίτεχνη κωλοτούμπα της Δημοτικής Αρχής Λούλη- Μπέου, για την παταγώδη αποτυχία της πολιτικής που εφαρμόστηκε από εκείνη , για την αδιαφορία της επί έξι χρόνια και την τεράστια οικονομική επιβάρυνση της επιχείρησης κάτι που είχε επισημανθεί από κάποιους από την αρχή ακόμα της υπόθεσης αυτής, για το ξύλο που έπεσε με τα ΜΑΤ και τις συνεδριάσεις υπό τον έλεγχο των σεκιουριτάδων και των αγνώστου ιδιότητας αλλά ιδιαίτερου σωματότυπου φερτών ανθρωπίνων “υλικών” , για την στάση στελεχών της ΔΕΥΑΜΒ στο θέμα της άρδευσης, για την απροσδιόριστη διαχρονικά στάση κάποιων αντιπολιτεύσεων και τις δικές τους κυβισθήσεις, για την…., για την…. για την…… Όμως σε τίποτα από αυτά δεν θα αναφερθώ και δεν θα μείνω. Θα μείνω μόνο έκπληκτος απέναντι στην αδιαφορία του Δημότη, που ενώ θα έπρεπε να είναι στα κάγκελα και να ζητά τον λόγο και την κάλυψη της ομολογημένης ζημιάς του ενός εκατομμυρίου ευρώ, τουλάχιστον, από τη Δημοτική Αρχή Λούλη – Μπέου, επιδεικνύει μια απίστευτη και ακατανόητη αδιαφορία και ανοχή που εντυπωσιάζει. Κάποιος του αφαιρεί χρήματα από την τσέπη, του προσθέτει χρέη σ’ αυτά που ήδη κουβαλάει εξαιτίας άλλων πολιτικών τύπου Δημοτικής Αρχής κι εκείνος χαμογελά και σαν να μην συμβαίνει τίποτα συνεχίζει να μονολογεί το γνωστό ρεφρέν, “μήπως οι άλλοι ήταν καλύτεροι;”. Κι επειδή οι άλλοι, υπόθεση εργασίας, ήταν ίδιοι τί πρέπει; Να κάνει η τωρινή ότι της γουστάρει και να φορτώνει την αποτυχία της στην πλάτη του Δημότη; Θα δεχόταν αυτό να γίνεται στην δική του στενή, ιδιωτική σφαίρα, επαγγελματική ή κοινωνική; Τί πολίτες πια έχουμε γίνει; Και τί πολιτεία δόμησαμε τόσα χρόνια; Κι ακόμα χειρότερα σε ποια πολιτεία συμμετέχουμε και ενεργούμε, που βυθίζει διαρκώς και μεθοδευμένα το καθαρό πρόσωπο του απλού πολίτη, του αγωνιστή της ζωής για μια καλύτερη μέρα, που συγκροτεί και την πλειοψηφία στην πολιτεία αυτή, στον δικό της βούρκο που διαρκώς διατηρείται “φρέσκος και ελκυστικός” από τους επιτήδειους και τα αρπακτικά! Για σκεφτείτε!» έλεγε ο κ. Κώστας Γαργάλας.
