«Τίποτε δεν έχει μείνει όρθιο όταν προσπαθεί να στηριχτεί με δεκανίκια από μπράβους, δυνάμεις καταστολής, τραμπουκισμούς τυφλό μίσος . Η πολιτική είναι ένας πολύπλοκος μηχανισμός, ένα ρολόι ακριβείας, που θέλει γνώσεις, επιδεξιότητα, εργαλεία, πάνω απ’ όλα, αντίληψη της συνεργασίας που έχει το κάθε γρανάζι του μηχανισμού με τα υπόλοιπα, ώστε να κρατιέται σε λειτουργία. Αν πέσει στα χέρια ενός Νεάτερνταλ η μόνη τύχη του θα είναι να γίνει κομμάτια από ζωώδη δύναμη και κτηνώδη άγνοια.
Παραθέτοντας ένα ποίημα, μετά από μπουνιές βρισιές, μηνύσεις, συλλήψεις, τραμπουκισμούς, δεν προσπαθώ να γίνω ο τύπος που τρέχει ανέμελος στα λιβάδια ανεμίζοντας τα μαλλιά του. Νομίζω πως πέρα από την οχλαγωγία, η απόφαση κάθε δημότη καρπίζει μέσα του όταν μείνει μόνος, απερίσπαστος, με τις σκέψεις και τις ευθύνες του. Ποίημα του Γιώργου Θεοχάρη λοιπόν με αλλαγμένη την λέξη «θεούς» με την λέξη «ταγούς» από καρδιάς για όλους τους συμπολίτες.
Έχοντας για μεζούρα,
το άνοιγμα των χεριών μας
κι’ ένα τριάρι …ταβάνι,
να λογοκρίνει τη φαντασία μας…
Πήραμε πηλό και πλάσαμε τους ταγούς μας
-κατ’ εικόνα και ομοίωσιν-
μικρόψυχους και δειλούς.
Με μια πίστη …κουστούμι,
για την αξιοπρέπεια της ανασφάλειας» σημείωνε ο συμπολίτης, κ. Θοδωρής Βουτσάς.
