«Μεγάλη κίνηση ,πολύωρη αναμονή λόγω των ημερών στο ταχυδρομείο, στην Δημητριάδος. Άνθρωποι δοκιμάζονται στην υπομονή και στο σεβασμό της προτεραιότητας που ως λαός δεν θα αποκτήσουμε ποτέ. Εκεί λοιπόν περιμένω και εγώ, να πάρω το χριστουγεννιάτικο δώρο της αγαπημένης μας νονάς (του γιού μου ,που χαίρεται σαν μωρό όταν ανοίγει το πακέτο) και σκέφτομαι τις μέρες που είναι και όλοι μας βγάζουμε για τους τύπους τον καλό μας εαυτό….να , εκεί ένιωσα τον ρατσισμό να κόβει βόλτες ,να προκαλεί αλλά να προσπερνά, να κυριεύει εργαζόμενους και πελάτες. Madame ψηλή, ωραία, με μαλλί , γυαλί όλα στην τρίχα ,μπαίνει στην αίθουσα , παίρνει νουμεράκι και κάνει μορφασμό απογοήτευσης όπως όλοι γιατί είχε 160 νούμερα αναμονής… προχωρά και κάθεται σε μια και μοναδική θέση κενή που υπήρχε , βολεύεται τσάντες , χαρτιά , γύριζε το κεφάλι δεξιά και συνειδητοποιεί ότι κάθεται δίπλα της μια γυναίκα Ρομά. Τα μαζεύει και σηκώνεται , καλύτερα όρθια, θα σκέφτηκε μάλλον, αφήνοντας την γυναίκα να κοιτά πικραμένη. Χτυπά νούμερο 192…μισό λεπτό , ελάτε εσείς με το μωρό , μην περιμένετε λέει η υπάλληλος, σωστά ! Τελείωσε η μικρομάννα και έφυγε ,κάνα μισάωρο μετά έρχεται άλλη μικρομάννα, Ρομά όμως , με δύο μωρά ,ένα στην αγκαλιά και ένα να το σέρνει όπως κάνουν συνήθως.. πλησίασε τον γκισέ της άλλης υπαλλήλου και ζήτησε να εξυπηρετηθεί για να πάρει φωναχτά την απάντηση : πάρε νουμεράκι και θα περιμένεις , όπως κάνουν όλοι, τι κορόιδα είναι; Εδώ δεν κάνουμε διακρίσεις. Σεμινάρια στα ΕΛΤΑ παρακαλώ , τουλάχιστον να έχετε μια πολιτική ,να μην κάνετε διακρίσεις…» έλεγε η συμπολίτισσα, κ. Άννα Κουτσελίνη.
