«Είμαστε παρέα σε τσιπουράδικο της Ν. Ιωνίας, στον εξωτερικό χώρο με πλαστικούς ανεμοφράκτες. Σε όλα τα τραπέζια υπάρχει τουλάχιστον ένας καπνιστής και τραβάει καμιά τζούρα σαν αντάρτης. Μια παρέα μόνο παραπονιέται για την εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου, πίνοντας…..σόδες (ΕΛΕΟΣ) και δεν μπαίνει στην εσωτερική αίθουσα όπου υπάρχουν κενά τραπέζια, χωρίς καπνίζοντες. Κάποια στιγμή κάποιος καπνιστής τους “σιχτιρίζει” και ξεκινάει η μανούρα. Η κυρία της παρέας, τουλάχιστον 50 ετών, φωνασκεί “με έπιασε ο λαιμός μου” – Γιατί madame τόσα χρόνια δεν είχατε πρόβλημα; Τελικά κάλεσαν το 1142, μισή ώρα αργότερα κατέφθασε η ΕΛ.ΑΣ. για τα δέοντα. Έγιναν μόνο συστάσεις, οι αντάρτες δεν πήραν πρόστιμα, ούτε το τσιπουράδικο και οι ξενέρωτοι απλά γελοιοποιήθηκαν στο έπακρο, και αποχώρησαν. Έπειτα οι περισσότεροι ανάψαμε κι από ένα. Ο καταστηματάρχης άρχισε τις συστάσεις, αναγκάζοντας μας να ζητήσουμε λογαριασμό. Ήρθε χωρίς απόδειξη, στο λαδωμένο παραγγελιόχαρτο. Βλέπεις δεν υπάρχει 1140 κάτι για τη φοροδιαφυγή, αλλά εισπράττει κανονικά το ΦΠΑ. Κύριε καταστηματάρχα, μεγιστάνα της υποκρισίας, της λοβιτούρας και της φοροδιαφυγής οι αντικαπνιστές πελάτες σου είναι αυτοί που σου αξίζουν, να σου παραγγέλνουν……σόδες, και ο νοών νοείτω» έλεγε, με καυστική διάθεση, ο συμπολίτης, κ. Γιώργος Σπούλος.
