«Ζούμε στον εξής κόσμο που κάποιοι αρέσκονται να τον αποκαλούν πολιτισμένο επειδή πηγαίνουν στα μουσεία και συμμετέχουν σε εκδηλώσεις των Καλών Τεχνών. Ζούμε στον κόσμο αυτόν που άνθρωποι της διπλανής πόρτας ψάχνουν την τροφή τους ακόμη στους κάδους απορριμμάτων. Άνθρωποι στερούνται του συνταγματικού δικαιώματος της εργασίας και της κοινωνικής ασφάλισης. Άνθρωποι της υπαίθρου κυρίως υποτυπωδώς απολαμβάνουν την σωστή κι έγκαιρη πρόσβαση στην ιατρική και νοσοκομειακή περίθαλψη. Παιδιά γίνονται θύματα οικογενειακής κακοποίησης και κοινωνικής εκμετάλλευσης. Πρόσφυγες και μετανάστες αντιμετωπίζονται σαν σκλάβοι και κοινωνικά παράσιτα κι όχι ως θύματα των πολιτικών των ισχυρών δυνάμεων του κόσμου, του σύγχρονου ιμπεριαλισμού και της βαρβαρότητας που γεννά, αναπαράγει και συντηρεί ο καπιταλισμός. Σε όλα τα παραπάνω υπάρχει η απόλυτη συνενοχή όλων μας, που ενώ αναγνωρίζουμε το σωστό και το δίκαιο εντούτοις αδιαφορούμε κι εγκλωβιζόμαστε στην μέγγενη του ατομικισμού που καταργεί κάθε δυνατότητα κι επιλογή να υπάρξουμε ως κοινωνικά όντα» υποστηρίζει ο συμπολίτης κ. Βασίλης Λάππας.
