«Υπάρχουν τραγωδίες σε αυτόν τον κόσμο που δεν τυχαίνουν, ούτε απλά συμβαίνουν, αλλά είναι προδιαγεγραμμένες. Άρα επί της αρχής εγκλήματα. Το να κατασκευάζεις πυρηνικά εργοστάσια, όποια τεχνολογία και να χρησιμοποιείς, όσα μέτρα προστασίας και να πάρεις είναι έγκλημα -βλέπε Φουκουσίμα. Το να προχωράς σε εξορύξεις υδρογονανθράκων σε κλειστές θάλασσες, σε λιμνοθάλασσες, σε κόλπους είναι έγκλημα-βλέπε Κόλπος του Μεξικού. Το να συντηρείς μια αποθήκη με πυρομαχικά ή εκρηκτικές ουσίες σε κατοικημένη περιοχή είναι έγκλημα- βλέπε Βηρυτός. Δεν ξέρω τι άλλο χρειάζεται η ανθρωπότητα για να αντιληφθεί, παραπάνω από τη ραδιενέργεια μέσα στο ανθρώπινο μεδούλι, την πετρελαιοκηλίδα που ρούφηξαν τα ψάρια, τα συντρίμμια σε μια πόλη που απέμεινε μισή, πώς για όλα αυτά και για άλλα τόσα δεν παίζει κανείς με τις μικρές πιθανότητες. Αλλά με τις βεβαιότητες μιας απόλυτης και ολοσχερούς καταστροφής» έλεγε η πρώην βουλευτής, κ. Ηρώ Διώτη.
