«Σύμφωνα με έγκυρη επιστημονική μελέτη ερευνητών από τις ΗΠΑ την Αυστραλία και την Ευρώπη, το 70% του συνόλου των παγκόσμιων ατμοσφαιρικών ρύπων που έχουν αρνητική επίπτωση ως προς την υπερθέρμανση και την ρύπανση του πλανήτη προέρχεται από μόλις 100 μονοπωλιακούς ομίλους. Αυτό το ποσοστό καταδεικνύει επίσης τον υψηλό βαθμό συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης κεφαλαίου στην τρέχουσα φάση του ιμπεριαλισμού, γεγονός που αναδεικνύουν και δεδομένα όπως πχ ότι μόλις 4 εταιρίες απορρυπαντικών καταλαμβάνουν το 84% της παγκόσμιας αγοράς, μόλις 10 μονοπώλια που δραστηριοποιούνται στα ορυκτά καύσιμα καταλαμβάνουν το 72% του φυσικού αερίου κλπ. Επομένως υπεύθυνο για την οικολογική καταστροφή είναι το υπάρχων σύστημα παραγωγής που λειτουργεί με κίνητρο το κέρδος και σκοπό την διευρυμένη κεφαλαιοκρατική συσσώρευση και όχι γενικά οι «ανθρώπινες δραστηριότητες». Υπεύθυνη για την καταστροφή είναι η καπιταλιστική οικονομία συγκεκριμένα και η ατομική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής ειδικότερα. Υπεύθυνη για την οικολογική καταστροφή δεν είναι γενικά και αόριστα η επιστημονική και τεχνολογικό πρόοδος αλλά το γεγονός ότι η επιστήμη και η τεχνολογία αντί να χρησιμοποιούνται για την εξυπηρέτηση της Ανθρωπότητας και την επίτευξη της οικολογικής ισορροπίας υποτάσσονται πλήρως στα συμφέροντα του κεφαλαίου, γεγονός αναπόδραστο στο υπάρχων κοινωνικοοικονομικό σύστημα. Δεν ευθύνεται γενικά και αόριστα η «υπερκατανάλωση» καθώς στον καπιταλισμό η παραγωγή δεν γίνεται με σκοπό την κάλυψη των ανθρωπίνων αναγκών και την κατανάλωση αλλά την συσσώρευση κεφαλαίου. Δεν ευθύνεται γενικά και αόριστα η υπερκατανάλωση όταν ειδικά μετά την παγκόσμια κρίση υπερσυσσώρευσης του 2008 όλα τα ποσοτικά δεδομένα δείχνουν ότι τα επίπεδα κατανάλωσης της παγκόσμιας εργατικής τάξης και των μεσαίων και χαμηλών εισοδηματικών κοινωνικών στρωμάτων, δηλαδή της συντριπτικής πλειοψηφίας του παγκόσμιου πληθυσμού, έχουν υποχωρήσει τρομακτικά ακόμα και στα ιμπεριαλιστικά κέντρα (σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που γίνεται λόγος από μεγάλη μερίδα οικονομολόγων κλπ για κρίση υποκατανάλωσης, έλλειψης ενεργούς ζητήσεως κλπ) !!!. Επίσης οι πομφόλυγες αυτές ξεχνάνε την κατάσταση του βιοτικού επιπέδου των μεσαίων και των κατώτερων εισοδηματικών κλιμακίων στις αναπτυσόμενες οικονομίες. Τέτοιου τύπου αοριστολογίες δεν «πατάνε» σε κανένα λογικό σύστημα σκέψης, σε κανένα ποσοτικό, αριθμητικό και μαθηματικά εκπεφρασμένο δεδομένο. Δεν ευθύνεται επιπλέον γενικά και αόριστα η οικονομική ανάπτυξη αλλά η ιστορικά, κοινωνικοοικονομικά και υλικοτεχνικά προσδιορισμένη καπιταλιστική ανάπτυξη. Σε μια κοινωνία λοιπόν όπου η οικονομική δραστηριότητα πχ ενός πολυεθνικού-πολυκλαδικού μονοπωλιακού ομίλου, η παραγωγή του λαμβάνει υπόψη της πχ μια ανάλυση κόστους-οφέλους η περιβαλλοντική βιωσιμότητα γενικά και αόριστα είναι εκτός εξίσωσης. Αντίθετα με όσα λέγονται ένθεν και ένθεν στον 21ο αιώνα μπορεί να υπάρξει θετική σχέση μεταξύ τεχνολογικού μετασχηματισμού-ισχυρής οικονομικής ανάπτυξης-ανόδου του βιοτικού επιπέδου και προστασίας του οικοσυστήματος. Τα άνωθεν όμως για να επιτευχθούν θα πρέπει να επέλθει ριζικός πανδημοκρατικός και σοσιαλιστικός μετασχηματισμός της παραγωγικής διαδικασίας και της πολιτικής» σημειώνει ο συμπολίτης ιστορικός, κ. Χάρης Πουλάκης.
