Πέτρος Κόκκαλης στο Ράδιο ΕΝΑ: Μεγάλο το πρόβλημα με την αέρια ρύπανση που υπάρχει στον Βόλο

«Η Ελλάδα έχει ελάχιστους μετρητές και η Ε.Ε. δεν έχει τα πραγματικά στοιχεία για την αέρια ρύπανση»

Γνώστης του προβλήματος που αντιμετωπίζει ο Βόλος με την αέρια ρύπανση, είναι ο Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία κ. Πέτρος Κόκκαλης, ο οποίος μιλώντας στο «Ράδιο ΕΝΑ» και στον Ηλία Κουτσερή σχολίασε πως η πόλη μας έχει τεράστιο πρόβλημα με τη ρύπανση, ενω παρόμοιο έχει και η δική του πόλη, ο Πειραιάς. Μάλιστα ο κ. Κόκκαλης ανέφερε πως γνωρίζει τα αποτελέσματα της επιδημιολογικής μελέτης που συνέδεαν την αύξηση της αέριας ρύπανσης με τους πρόωρους θανάτους, με τον ίδιο να επισημαίνει πως αυτό είναι ένα παγκόσμιο θέμα, επηρεάζει ομως πολύ και την Ευρώπη η οποία χάνει 480.000 ανθρώπους κάθε χρόνο και η Ελλάδα 15.000. Ο Ευρωβουλευτής υπογράμμισε όμως πως η Ελλάδα έχει ελάχιστους μετρητές μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών, με αποτέλεσμα η Ευρώπη να μην έχει τα πραγματικά στοιχεία για την αέρια ρύπανση. Παράλληλα, ο κ. Κόκκαλης μίλησε και για τα εμβόλια, υπογραμμίζοντας πως είναι η ώρα η Ευρωπαϊκή Ένωση να δημιουργήσει μία κοινή πολιτική υγείας, καθώς οι πανδημίες δεν τελείωσαν εδώ.

Στην τοποθέτησή σας στην Ολομέλεια του Ελληνικού Κοινοβουλίου μιλήσατε για τις καθυστερήσεις διάθεσης των εμβολίων. Τι συνέβη τελικά, τα δικά σας συμπεράσματα όμως και η πίεση προς ποια κατεύθυνση γίνεται;

Αυτή τη στιγμή πρέπει να παραδεχτούμε ότι ήταν ένα μεγάλο βήμα για την Ε.Ε. , η οποία δεν διαθέτει μέχρι τώρα και θα πρέπει στο μέλλον, να δημιουργήσει μια κοινή πολιτική υγείας, γιατί είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι έχουμε μπει σε μία εποχή πανδημιών και το βλέπουμε με όλο και μεγαλύτερη συχνότητα και μεγαλύτερη σφοδρότητα επιδημίες, που μπορεί να γίνουν και πανδημίες, όπως αυτή που έγινε και οι οποίες οφείλονται στην αναπήδηση παθογόνων από την άγρια φύση στους ανθρώπους , μέσω οικόσιτων ζώων. Επομένως θα πρέπει να προετοιμαστούμε καλύτερα για το μέλλον και θα πρέπει να προετοιμαστούμε, γιατί αυτή η πανδημία ήταν ένα γεγονός, το οποίο είχε προβλεφθεί με μεγάλη σαφήνεια και παρόλα αυτά είδαμε ότι τα κράτη του δυτικού κόσμου, τα πιο προηγμένα κράτη στον κόσμο ήταν σχεδόν εντελώς απροετοίμαστα να το αντιμετωπίσουν. Πρέπει να προχωρήσουμε σε μια πολύ μεγάλη αλλαγή κι αυτή η από κοινού προμήθεια εμβολίων και μάλιστα η χρηματοδότηση της έρευνας και της δημιουργίας γραμμών παραγωγής βοήθησε πάρα πολύ, στο να έχουμε εμβόλια σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, για τα δεδομένα της επιστήμης, αλλά όμως δεν καταφέραμε να έχουμε την παραγωγή στο χρόνο που θα θέλαμε. Αυτό σαφώς, έχει ένα όχι βέλτιστο χειρισμό από πλευράς της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, όμως από την άλλη, εκείνο που είναι βέβαιο είναι πως θα έχουμε όλο και περισσότερα εμβόλια για να μπορέσουμε να εμβολιαστούμε γι’ αυτή την πανδημία που περνάμε και να προχωρήσουμε σε μια ανάταξη της οικονομίας και της κοινωνίας, έτσι ώστε να δίνουμε περισσότερη αξία στα πράγματα που πραγματικά έχουν αξία κι όχι σε εκείνα που δεν έχουν.
Τα εμβόλια θα έρθουν, τα εμβόλια δεν είναι από μηχανής θεός, θα μας βοηθήσουν να βγούμε σε ένα ξέφωτο και από αυτό το ξέφωτο να αξιοποιήσουμε την άλλη τεράστια πρόοδο που έκανε η Ε.Ε. αναλαμβάνοντας από κοινού τον δανεισμό, δημιουργώντας ιδίους πόρους στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δημιουργώντας το Ταμείο Ανάκαμψης. Αυτό θα πρέπει να φροντίσουμε να το αξιοποιήσουμε στο έπακρο.

Η Ε.Ε. όπως είπατε και πρόσφατα, έκανε στροφή κι επιτάχυνε σε ότι αφορά το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας;

Σαφέστατα. Και τα δύο δείχνουν μία επιτάχυνση και εμβάθυνση της ευρωπαϊκής ενοποίησης κάτι που κατά τη γνώμη μου είναι πολύ σημαντικό και πολύ χρήσιμο, καθώς προχωράμε σε μια νέα εποχή που αντιμετωπίζουμε όλο και περισσότερες υπαρξιακές αλλαγές , οι οποίες δεν γνωρίζουν σύνορα, είτε είναι η κλιματική κρίση, είτε η πανδημία είναι πράγματα που πρέπει να τα αντιμετωπίσουμε όλοι από κοινού κι αυτό είναι ένα μεγάλο πρόβλημα , γιατί εμείς λέμε για καθυστερήσεις ενός και δύο μηνών, όμως οι μικρότερες χώρες σε εισοδήματα του νότου περιμένουν εμβόλια το 2023, 2024 και μετά. Κι είναι σαφές πως σ’ αυτούς τους πληθυσμούς θα προχωρούν και οι μεταλλάξεις κι αυτό θα αποτελεί έναν κίνδυνο για όλο τον πλανήτη και όχι μόνο γι’ αυτές τις χώρες.
Απαιτείται λοιπόν μία στροφή, που υλοποιεί η Ε.Ε. με την Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία προς μία εντελώς διαφορετική προσέγγιση της σχέσης μας και της φύσης που έχουμε αυτή τη στιγμή.

Κάνατε μια έκθεση πρόσφατα για την ποιότητα του αέρα στην Ε.Ε. και ειπώθηκε πως είναι συγκλονιστικά τα στοιχεία των πρόωρων θανάτων από την έκθεση σε αέριους ρύπους. Και ο Βόλος και εν γένει η Μαγνησία πλήττεται από την αέρια ρύπανση, το γνωρίζετε το θέμα…

Γνωρίζω το θέμα και το πρόβλημα που υπάρχει στην πόλη του Βόλου και είναι τεράστιο. Όταν κάναμε εμείς αυτή την ερώτηση, τα στοιχεία μιλούσαν για 6 εκ. πρόωρους θανάτους το χρόνο , 480.000 στην Ευρώπη, 15.000 στην Ελλάδα κάθε χρόνο. Μόλις προχθές είχαμε μία νέα μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Harvard , το οποίο ανέβασε τον αριθμό στα 8 εκ. Αυτό γίνεται κάθε χρόνο, δεν είναι ένα περιοδικό γεγονός , είναι ένα σταθερό γεγονός και ένα γεγονός που δεν θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε. Η Πράσινη Συμφωνία έχει στον πυρήνα της τη φιλοδοξία για μηδενική ρύπανση και θα δούμε πολύ μεγάλες αλλαγές, πολύ γρήγορα. Θα πρέπει όμως να τις δούμε και στη χώρα μας. Είχε πρόσφατα το Υπουργείο μία μεγάλη σύσκεψη για τη δημιουργία ενός νέου δικτύου ελέγχου. Είναι πολύ σημαντικό να υπάρχουν ανοιχτά δεδομένα τα οποία να είναι εύληπτα και ευρέως διαδεδομένα στους πολίτες. Είναι σημαντικό πηγαίνοντας μπροστά να έχουμε αξιόπιστα επιστημονικά δεδομένα πάνω στα οποία να κάνουμε πολιτική.

Τι μπορεί να γίνει όμως ως προς τις προτεινόμενες λύσεις, αφού αποδεδειγμένα υπάρχει ατμοσφαιρική ρύπανση;

Αν δείτε στην ιστοσελίδα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος υπάρχει ο χάρτης με την καταγραφή των αέριων ρύπων σ’ όλη την Ευρώπη. Δυστυχώς στη χώρα μας οι σταθμοί είναι ελάχιστοι και δεν έχουμε πραγματικά στοιχεία . Γνωρίζω για την επιδημιολογική μελέτη που είχε γίνει στον Βόλο, δυστυχώς τέτοιο πρόβλημα έχουμε και στην δική μου πόλη, στον Πειραιά , όπου διαφορετικοί οργανισμοί μετρούν διαφορετικά πράγματα, σε διαφορετικούς χρόνους με αποτέλεσμα να υπάρχει πλήθος πληροφοριών το οποίο δεν συγκροτεί ένα συνεκτικό αφήγημα σχετικά με τη δημόσια υγεία. Αυτό είναι που πρέπει να αλλάξει, γι’ αυτό μιλάμε για δημόσια κι επιστημονικά δεδομένα, τα οποία να είναι αντιληπτά στους πολίτες.

Άρα λέτε για ένα κοινό δίκτυο μετρήσεων κι εκεί θα φαίνονται τα αποτελέσματα όλων των μετρητών;

Είναι απαραίτητο να ξεκινήσουμε από αυτό.