Στις σχέσεις, αλλά ακόμη και στον γάμο η σεξουαλική κακοποίηση και ο βιασμός

Όπως είπε στο «Ράδιο –Ένα», η ψυχολόγος Νέλυ Τσοπουρίδου με αφορμή την καταγγελία Μπεκατώρου

Το γεγονός ότι η σεξουαλική κακοποίηση και ο βιασμός υπάρχουν στις περισσότερες των περιπτώσεων από γνωστούς, στις σχέσεις, αλλά ακόμη και στον γάμο, επισήμανε η ψυχολόγος Νέλυ Τσοπουρίδου που μίλησε στο Ράδιο ΕΝΑ και τον Δ. Καρεκλίδη, με αφορμή την καταγγελία της Ολυμπιονίκη στην ιστιοπλοΐα Σοφία Μπεκατώρου, που απασχολεί το Πανελλήνιο.
Τέτοιου είδους θαρραλέες αποκαλύψεις που γίνονται από άτομα που έχουν βιώσει τη σεξουαλική κακοποίηση και τον βιασμό, είναι μια αφορμή να σπάσει ο πάγος, τόνισε η κα Τσοπουρίδου.
Καμία φορά φαντάζει πάρα πολύ δύσκολο να καταλάβουμε το κομμάτι του ότι κάποιος αποκαλύπτει κάτι τόσο αποτρόπαιο, μετά από τόσα χρόνια, αλλά αν μελετήσουμε το κομμάτι της βίας και τι προκαλεί συναισθηματικά στο θύμα, δεν είναι τόσο περίεργο, επισήμανε.
Σύμφωνα με την κα Τσοπουρίδου, στο μυαλό των περισσότερων ανθρώπων ο βιασμός ή η σεξουαλική κακοποίηση έχει ένα πολύ συγκεκριμένο μοτίβο: Μια γυναίκα που περπατάει σε έναν δρόμο σκοτεινό, ένας άγνωστος της επιτίθεται και επέρχεται το κομμάτι του βιασμού.
«Συνήθως αυτό το μοτίβο έχουμε στο μυαλό μας και αυτό είναι που καταγγέλλεται πιο συχνά στην Αστυνομία. Αυτό που πολλές φορές δεν έχουμε στο μυαλό μας είναι ότι η πλειοψηφία των βιασμών και κομμάτια σεξουαλικής κακοποίησης, υπάρχουν με άλλο τρόπο. Από γνωστούς μας, σε συγγενικό περιβάλλον, στις συντροφικές σχέσεις και πολλές φορές μέσα στον γάμο», επισήμανε η ψυχολόγος.
Η ίδια είπε ότι είναι κάτι που είναι πολύ στιγματισμένο και πολλές φορές και τα ίδια τα θύματα δυσκολεύονται να κατανοήσουν αν αυτό που βίωσαν είναι βιασμός, κακοποίηση ή αν οι ίδιοι δεν κατάλαβαν καλά τι ακριβώς συνέβη και έγινε λόγω κακής συνεννόησης ή ότι δεν υπήρχε η αίσθηση αυτή, οπότε πολλά θύματα για πάρα πολλά χρόνια έχουν πολύ μεγάλη δυσκολία μέσα τους να αποκωδικοποιήσουν την πράξη αυτή.
Σύμφωνα με την ψυχολόγο, το κομμάτι της κακοποίησης και ειδικά της σεξουαλικής κακοποίησης είναι πολύ ευαίσθητο θέμα, που αφορά το σώμα του κάθε ανθρώπου, ό,τι συνθήκη και να υπάρχει γύρω μας. Αν για παράδειγμα ένας άνθρωπος έχει αρχίσει μια σεξουαλική διαδικασία με κάποιον, το μετανιώσει και ο άλλος δεν σταματήσει, πάλι θεωρείται βιασμός και κακοποίηση, εξήγησε.

Η Ψυχολόγος-Προσωπική Ψυχοθεραπεύτρια κα Νέλυ Τσοπουρίδου.

«Σημαντικό να διαχωρίσουμε
το τι είναι βιασμός και τι όχι»

Ο κα Τσοπουρίδου τόνισε ότι χρειάζεται να είμαστε πολύ ευαίσθητοι στο κομμάτι αυτό και με πολύ ανοιχτές τις κεραίες μας, γιατί υπάρχει λιγάκι η κουλτούρα του βιασμού στον τρόπο που μιλάμε και συμπεριφερόμαστε γύρω μας και είναι σημαντικό να διαχωρίσουμε το τι είναι βιασμός και τι όχι, γιατί αυτό θα απενοχοποιήσει τις γυναίκες να μιλήσουν για τα συναισθήματα που βιώνουν μετά από μια τέτοια πράξη.
«Στο κομμάτι της κακοποίηση η αίσθηση της εξουσίας και της υπεροχής είναι κάτι που πάντα υπάρχει. Δυστυχώς για την ψυχοσύνθεση των βιαστών δεν γνωρίζουμε πάρα πολλά πράγματα, αλλά αυτό που είναι πάντα κοινό, σε τέτοιες περιπτώσεις, το προφίλ του θύτη είναι η σκληρότητα, η αναισθησία, η έλλειψη στοργής και ενσυναίσθησης και η αίσθηση ότι δεν μπορούν να κατανοήσουν τον πόνο του άλλου. Επίσης, αυτό που υπάρχει στους βιαστές είναι ένα έντονο μίσος για τις γυναίκες», τόνισε η ψυχολόγος, με αφορμή την καταγγελία της Ολυμπιονίκη στην ιστιοπλοΐα Σοφία Μπεκατώρου.
Η Νέλυ Τσοπουρίδου είπε ακόμη ότι αν κάνουμε μια ιστορική αναδρομή πως καταλήγουν αυτοί οι άνθρωποι στη σεξουαλική κακοποίηση και στον βιασμό, είναι άνθρωποι που έχουν μεγαλώσει σε οικογένειες, έχουν μια μητέρα που συνήθως είναι σκληρή, απόμακρη και αδιάφορη, με αποτέλεσμα οι άνθρωποι αυτοί να δημιουργήσουν μια εικόνα άσχημη για τη γυναίκα, θέλοντας να την ταπεινώσουν, να την προσβάλουν και να αποκτήσουν πάνω σ’ αυτή κυριαρχία και έλεγχο.
Τέλος, ανέφερε ότι η οικογένεια πρέπει να στηρίζει το θύμα, να του δίνει βήμα να μιλήσει, νε το ενισχύει για να μπορέσει να βγει δημόσια, σε έναν εισαγγελέα ή δικηγόρο και να μιλήσει γι’ αυτό, διότι αν έρθει η καταδίκη του θύτη, υπάρχει μια πολύ μεγάλη εσωτερική ικανοποίηση, γιατί πέρα από τη δικαίωση, έρχεται και το κομμάτι του φεύγουν οι ενοχές και η αυτοενοχοποίηση του θύματος, κάτι που κουβαλάει για πάρα πολλά χρόνια.