Πολλοί από εμάς συνηθίσαμε να το φωνάζουμε αλλιώς (αλλάζοντάς το και άρθρο) και να το αναγνωρίζουμε ως (η ) Γκουρτζιόβαλη (ι). Πρόκειται για το Βοτανοχώρι Τυρνάβου με τις ξερολιθιές.
Τόπος άνυδρος. Κοντινός μα και απόμακρος. Το σημείο που έχει χτιστεί είναι στρατηγικό πάνω στην κορυφογραμμή της Μελούνας αλλά αδικείται από την έλλειψη νερού.
Η ξερολιθιά που συναντάς εκεί αποκτά ιδιαίτερη αξία. Έχει πολλά να διηγηθεί από την ανθρώπινη, προ πολλών δεκαετιών, παρουσία. Σχεδόν αφηγείται, θα λέγαμε, εκείνους τους παλιούς καιρούς. Όταν οι λιγοστοί κάτοικοι που πρωτοήρθαν εδώ βρήκαν την πέτρα της Μελούνας σε αφθονία και με αυτή έχτισαν τις πρώτες κατασκευές.
Ταπεινά σπιτάκια ….
Μισογκρεμισμένοι τοίχοι ….
Ερημιά παντού όμως ….
Λες και κάποιος πήρε ξαφνικά τη χαρά από τον τόπο και την αντικατέστησε με τη σιωπή ….
Από μακριά ακούγεται το βέλασμα των ζωντανών και κάπου κάπου το σαλάγισμα από κάποιον τσοπάνη…
Οι μόνοι ήχοι που ακούγονται πλέον εδώ ….
Δείτε φωτογραφίες:
Πηγή: Ηλεκτρονική Εφημερίδα Τσαριτσάνης
