Ανάμεσα σε προβλήματα, ραντεβού, συσκέψεις, ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας, Δημήτρης Κουρέτας φαίνεται πως δεν αφήνει τις αγαπημένες του συνήθειες. Μια από αυτές είναι να πηγαίνει βόλτα με το ποδήλατο. Μια ακόμη είναι να μοιράζεται με τους διαδικτυακούς του φίλους στιγμές και ιστορίες που βιώνει στην καθημερινότητα. Μια από αυτές, αφορά τη συνάντηση με μια γιαγιά, σε μια στάση που έκανε κατά τη διάρκεια της ποδηλατικής του διαδρομής. Τι έγραψε :
«Στην συνήθη ποδηλατική μου διαδρομή περνάω από ένα μοναστήρι. Στο μοναστήρι αυτό σταματώ και πίνω νερό. Σήμερα σταμάτησα και μπήκα μέσα στη λειτουργία , να ακούσω. Ημουν με την ποδηλατική ενδυμασία ( κράνος κλπ) και άναψα ένα κερί στην είσοδο. Δίπλα μου ήταν μια γιαγιά και μου λέει:
παιδί μου ( εγω ειμαι το παιδι, χα,χα,χα), ρίξε το ευρώ πάνω στο κουτί γιατί δεν φτάνω. Δεν ήξερε οπως κατάλαβα να διαβάζει , όμως το γεγονός οτι ήρθε να δώσει ετσι το ευρώ για να κάνει πιθανόν μια ευχή , συνοψίζει ( κατα τη γνώμη μου πάντα) εναν ιδιότυπο Ελληνισμό, που ίσως τους πιο πολλούς δεν τους λέει τίποτα πια. Και όμως εμένα μου λέει ( ακόμη). Και με κάνει να ανατριχιάζω ακόμη διαβάζοντας στον Επιτάφιο του Περικλή
‘Εσείς, παίρνοντας παράδειγμα αυτούς που έπεσαν στον πόλεμο και πιστεύοντας ότι η ευτυχία βασίζεται στην ελευθερία και η ελευθερία στην γενναιότητα, μην αποφεύγετε τους κινδύνους του πολέμου υπέρ της πατρίδος’.
Συμπληρώνω εγω: τον όποιο πόλεμο υπερ της πατρίδας μας…
Δεν μιλώ για όπλα και σκοτωμούς , για να μην παρεξηγηθώ. Μιλώ για τους άλλους πολέμους που πρέπει να δίνουμε συνέχεια για να μπορούμε να κοιτάμε στα μάτια άνετα τα παιδιά, κάθε μέρα…».
