Ακόμη μια ιστορία από το παρελθόν, μοιράστηκε με τους διαδικτυακούς του φίλους, ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας, Δημήτρης Κουρέτας. Όπως γράφει « Το 2003 έγινα αναπληρωτής καθηγητής στο τμήμα βιοχημείας και στην εκλογή συμμετείχαν 22 καθηγητές σχετικοί με το αντικείμενο από όλη τη χώρα γιατί δεν είχε το τμήμα και το πανεπιστήμιο πολλούς σχετικούς. Οπότε παρόλο που η τάση του πανεπιστημίου και ειδικά κάποιου καθηγητή της ιατρικής ήταν να με τσαλακώσει γιατί ήμουν πολύ ατίθασος. Όμως από όλη τη χώρα με ψήφισαν. Αυτός δεν με ψήφισε . Υπήρχε ενας από το ΕΚΠΑ , που τον γνώρισα εκείνη τη μέρα που με στήριξε πολύ. Μετά γίναμε φίλοι . Πήγαμε και ταξίδια μαζί. Απόψε στα 87 του μου έστειλε αυτό .
Δημήτρη μου, Φίλε Αγαπημένε & Συμποντοπόρε Ακίβδηλε!
Με την “Ηλιόχαρη”, αποπλέοντας τη Νέα χρονιά, ανοίγουμε τον φλόκο
χαρτογράφησης άγνωρων λιμανιών,ανοίγουμε τον φλόκο της ελπίδας στη στοργή
των κυμάτων και στους ανηλεείς ανέμους του Μαϊστρου.
Άγρια θάλασσα χτυπάει επάνω μας. Με όρτσα ψυχή θα βγούμε από τη θύελλα των
καιρών,όπως τότε, όταν περνούσαμε το Πανεπιστημιακό κατώφλι και η Επιστήμη
μας αγκυροβόλησε στο περίλαμπρο πρωτολίμανο των Επιστημών,ισάξια με τις
παραδοσιακές!!!
Φίλε Βασίλη είσαι από τους λίγους φίλους που έκανα στο τοξικό χώρο του πανεπιστημίου. Είναι γιατί για όλους εμάς τους ατίθασους, είναι δύσκολο . Θέλουν υποτακτικούς . Τα αμφιθέατρα όταν κάναμε και οι δύο μάθημα ήταν γεμάτα μέχρι έξω . Βασίλη μου θα τα πούμε στο σκάφος σου στις 18. Εκεί στα ανοιχτά του Σουνίου πίσω από το άγαλμα».
