Η Ρεντίνα είναι ορεινό χωριό χτισμένο σε υψόμετρο 900 μέτρων, στα Άγραφα. Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός, ενώ επτά χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του χωριού βρίσκεται η ιστορική Μονή Ρεντίνας. Στο χωριό υπάρχουν τρία μουσεία, το Λαογραφικό, το Βυζαντινό και το Εθνικής Αντίστασης. Επίσης στην αρχαιότητα, στην περιοχή κατοικούσε ο αρχαίος λαός των Δολόπων. Κοντά στη Ρεντίνα έχουν εντοπιστεί λείψανα δύο αρχαίων οικισμών. Ο ένας βρίσκεται νότια του χωριού, κοντά στην εκκλησία της Παναγίας και τη Βρομοβρύση, και άλλος δυτικά του χωριού, όπου βρίσκονται ερείπια τειχών, και έχει ταυτοποιηθεί ως οι αρχαίες Αγγειαί.
Κοντά στο χωριό έχουν εντοπιστεί τάφοι του 4ου και 3ου αι. π.Χ. Στην περιοχή στην αρχαιότητα κατοικούσαν οι Δόλοπες. Το χωριό ήκμασε κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, χάρις στα προνόμια που απέκτησε η περιοχή των Αγράφων με τη συνθήκη του Ταμασίου. Η Ρεντίνα ήταν ένα από τα μεγαλύτερα και πλουσιότερα χωριά των Αγράφων, με 450 οικογένειες. Η οικονομία της βασιζόταν στην κτηνοτροφία και σε μικρότερο βαθμό στη σηροτροφία. Από εκείνη την περίοδο χρονολογούνται ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου (με τέμπλο του 1695), το παρεκκλήσι του Αγίου Δημητρίου (1662), ο ναός του Αγίου Γεωργίου (αγιογραφημένος το 1719) και ο ναός του Αγίου Νικολάου (1725).
Στο χωριό λειτουργούσε μεγάλη βιβλιοθήκη και σχολή όπου διδάσκονταν αρχαία ελληνικά, λατινικά κ.ά. Λόγω της θέσης πάνω στο δρόμο που οδηγούσε από τη Θεσσαλία στη Δυτική Ελλάδα, η Ρεντίνα έγινε πολλές φορές πεδίο σκληρών μαχών κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821, αλλά και το 1845, το 1867 και το 1878. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής στο δημοτικό σχολείο του χωριού λειτούργησε από τον ΕΛΑΣ Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών από την οποία αποφοίτησαν 840 αντάρτες με το βαθμό του Ανθυπολοχαγού, ανάμεσα στους οποίους βρίσκονταν και 11 γυναίκες.
